Dobre smaki

Muffiny oliwne

2011-12-19T20:23:00.000+01:00

Dawno nie było muffinek na wytrawnie...

Składniki:

380 g mąki pszennej
2 łyżeczki proszku
ćwierć łyżeczki soli
pół łyżeczki pieprzu
łyżeczka posiekanej natki
średni por (biała część) lub kilka młodych porków
60 g czarnych oliwek
łyżeczka suszonej bazylii
4 ząbki czosnku
2 jajka
250 g mleka
100 g oliwy z oliwek

Wymieszać mąkę, proszek, sól, pieprz, natkę i bazylię. Pory pokroić w piórka, czosnek posiekać, oliwki poprzekrawać na połówki. Do wymieszanych sypkich dodać pory i czosnek, wymieszać. Osobno wymieszać roztrzepane jajka, mleko i oliwę. Do sypkich wlać mokre i wymieszać. Na końcu wmieszać oliwki. Nałożyć masę do natłuszczonych foremek.

Piec 20 minut w temperaturze 210 stopni C. Po wyjęciu z pieca trzymać jeszcze kilka minut w foremkach.

Sałatka z mandarynkami, oliwkami i fetą

2011-12-17T19:00:00.002+01:00

Moja sałatkowa kreatywność pełza tuż przy podłodze, ale same sałatki bardzo lubię jeść. Bardzo się więc ucieszyłam, kiedy Malwinna zaproponowała kolejną sałatkę na wspólne gotowanie do Wigilijno-Świątecznego Baru Sałatkowego. Skoro wybrano za mnie przepis, to już większość roboty odwalona.

Lekka moja modyfikacja przepisu to zastąpienie czerwonej cebulki żółtą i użycie musztardy bez ziarenek gorczycy. Jedno i drugie zapomniało mi się kupić.

Składniki:

2 garście miksu sałat
80 g odsączonych mandarynek z puszki
tuzin czarnych oliwek bez pestek
pół małej cebulki
60 g sera typu feta
2 łyżki octu balsamicznego
łyżka oliwy
pół łyżeczki cukru pudru
pół łyżeczki musztardy
sól, pieprz

Sałatę opłukać i wysuszyć, włożyć do miski. Dodać oliwki i mandarynki. Cebulkę pokroić w drobną kostkę, fetę w średnio grubą. Ocet utrzeć z oliwą, dodać cukier i musztardę i dalej ucierać, aż nie uzyskamy gładkiego dressingu. ~~Posilić~~ Posolić i popieprzyć do smaku. (edit: Posilać się będziemy dopiero na zakończenie). Do sałatki dodać cebulkę i fetę. Wymieszać i polać dressingiem.

W tym wspólnym gotowaniu uczestniczyli oprócz mnie
Shinju http://kuchenne-wedrowki.blogspot.com/
Pela http://smakiprzysmaki.blogspot.com/
Panna Malwinna http://filozofiasmaku.blogspot.com/
Mops w kuchni http://wlodarczyki.net/mopswkuchni/
Emma http://emmagotuje.blogspot.com/
Michał http://paszczakgotuje.blogspot.com/
Ania-Król http://pysznoscikrola.blogspot.com/
Tu-Tusia http://polkazprzyprawami.blox.pl/html

Sałatka z rybą a la Meen Varuval

2011-12-08T19:00:00.009+01:00

Meen Varuval to tradycyjny przysmak z Madrasu. Normalnie przyrządza się tak dzwonka z ryby (halibuta, plamiaka, sieji lub najlepiej bramy) i je je na ciepło. Ja w ten sposób zrobiłam po pierwsze filety, po drugie z dorsza, po trzecie dorzuciłam to do sałatki, czyli zjadłam na zimno. A gotowa sałatka, o bardzo egzotycznym smaku, jest moją propozycją do akcji IV Bar Sałatk owy - wigilijnie i świątecznie 2011. Z racji ryby sałatka raczej jest wigilijna niż świąteczna. A zatem podsumowując: orientalna sałatka, z ryby zrobionej niby według indyjskiego przepisu, ale zupełnie inaczej, jako propozycja na polską wigilię. Wygląda na to, że zwariowałam. Na szczęście sałatka zachowała się przyzwoicie, jak na pochodzenie z nieprawej kuchni, i jest całkiem smaczna.

Baza sałatki - ryba była robiona z grubsza według przepisu z książki Healthy South Indian Cooking.

Składniki

pół kg filetów rybnych
łyżka posiekanego imbiru
łyżka posiekanego czosnku
łyżka soku z cytryny
4 łyżki wody
ćwierć łyżeczki kurkumy
pół łyżeczki soli
pół łyżeczki chilli
olej do smażenia
1 pomarańcza
1 banan
100 g ryżu

Umyć filety i osuszyć papierowymi ręcznikami. Imbir, czosnek, sok z cytryny i wodę zmiksować na gładką pastę. Dodać przyprawy i wymieszać. Posmarować rybę pastą po obu stronach i marynować pod przykryciem i w lodówce przynajmniej 4 godziny.
Ugotować ryż na sypko.
Rozgrzać olej (ale tak średnio, żeby jeszcze nie dymił), smażyć rybę po obu stronach. Nie wylewać tego co zostanie z marynaty. W oryginale powinno się uzyskać brązowo-złoty kolor, do sałatki lepiej zatrzymać się na blado-złotym.
Odsączyć z tłuszczu i ostudzić.
Do resztki marynaty dolać troszeczkę wody (można wypłukać naczynie, w którym marynowała się ryba) i zagotować. Ostudzić.Pomarańczę podzielić na cząstki i każdą przekroić przynajmniej na pół. Banana pokroić w plasterki.

Wymieszać ryż, rybę i owoce, dodać zagotowaną i ostudzoną marynatę. Dokładnie wymieszać i zajadać.

Ta sałatka to kolejne wspólne gotowanie. Tym razem inaugurację IV Baru Sałatkowego przygotowaliśmy w następującym gronie: Pela, Dobromiła (czyli ja), Pluskotka, Ania, Michał oraz Malwinna, która prowadzi tę edycję Baru.

Ulubione muffiny małego Jima

2011-12-04T21:00:00.002+01:00

Nadszedł koniec akcji 100 lat z Lucy Maud (w kuchni).
Tak jak rozpoczęliśmy akcję dużą grupą robiąc pudding ryżowy, tak kończymy ją też wspólnie muffinkami.

Cytat, który jest inspiracją tego ostatniego przepisy, był też tak naprawdę inspiracją dla całej akcji. Kiedy jakiś czas temu dostałam w prezencie “Anne of Ingleside” („Ania ze Złotego Brzegu”) w oryginale i zaczęłam ją czytać, to doszłam do kwestii, którą wypowiada Zuzanna:

And don't you think we might have a chicken dinner tomorrow, Mrs. Dr. dear? Just by way of a little celebration, so to speak. And Little Jem shall have his favourite muffins for breakfast.

I wtedy zaczęłam się zastanawiać. Muffiny? Nie pamiętam, żeby w polskim tłumaczeniu, które czytałam wiele razy, było coś o muffinach. A akurat w tym czasie odkrywałam muffinki i bardzo mnie to zainteresowało. Pogrzebałam, pogrzebałam i znalazłam

Czy nie sądzi pani, że mogłybyśmy zrobić jutro kurczaka na obiad? Aby trochę to uczcić, że tak powiem. A mały Jim dostanie na śniadanie swoje ulubione bułeczki.

Ja na miejscu tłumaczki wybrałabym raczej określenie babeczki, bo rozumiem, że w czasach, gdy powstawało to tłumaczenie, określenie muffiny nic by nikomu nie mówiło.
Od tego momentu zaczęłam przeglądać różne książki L.M. Montgomery w poszukiwaniu ciekawych kulinariów. I stąd się wzięła ta akcja.

A oto pomysł na muffinki, które mogłyby być ulubionymi dla małego chłopca. Mój mały chłopiec był zachwycony, więc chyba mi się udało. A pomysł, aby były to muffinki z orzechami i czekoladą wyszedł od mojego dużego chłopca. A że jestem świadomym rodzicem, to przy okazji przemyciłam trochę zdrowia w postaci mąki razowej i tego, że jest w tym stosunkowo niewiele cukru.
Założyłam, że mały Jim nie był alergikiem, bo w książkach nic o tym nie ma ;-) i mógł jeść zarówno orzechy jak i czekoladę.

Składniki

300 g białej mąki pszennej
170 g razowej mąki pszennej
2 łyżeczki proszku do pieczenia
szczypta soli
200 g cukru
150 g łuskanych orzechów laskowych
100 g czekolady (w zależności od upodobań dziecka gorzkiej lub mlecznej)
300 ml mleka
2 jajka
100 g oleju

Wymieszać przesiane mąki, proszek do pieczenia, sól i cukier. Orzechy pokroić na połówki, lub drobniej. Czekoladę posiekać. Połączyć wymieszane suche składniki, orzechy i czekoladę. Wymieszać.

W drugiej misce wymieszać lekko roztrzepane jajko, mleko i olej. Wlać mokre do suchych i wymieszać. Nałożyć do tuzina natłuszczonych foremek i piec 20 minut w temperaturze 210 stopni. Po wyjęciu z pieca trzymać jeszcze ok. 5 minut w formach po czym wyjąć i studzić na kratce.

W tym uroczystym zakończeniu akcji uczestniczą

Gaelicka owsianka

2011-12-04T09:21:00.003+01:00

— Musiałem pożyczyć ruszt, aby upiec sztokfisza, Jane. A pani Jimmyjohnowa kazała mi wziąć fotel. Powiedziała, że należał do ciotki Matyldy Jollie, a oni mają więcej bujanych foteli niż czasu, aby na nich siedzieć. Zrobiłem owsiankę a tobie zostało przygotować sztokfisza.

Jane upiekła sztokfisza i przy okazji swoją twarz. Był pyszny, natomiast owsianka trochę grudkowata.

— Tata nie jest dobrym kucharzem, jak sądzę — pomyślała Jane z czułością. Ale nic nie powiedziała i bohatersko przełknęła wszystkie grudki. W przeciwieństwie do taty, który zepchnął je na brzeg talerza i spojrzał na nią z zakłopotaniem.

— Potrafię pisać, moja Jane, ale nie potrafię przyrządzić owsiankowatej owsianki

— Nie będziesz musiał, nigdy więcej nie zaśpię — powiedziała Jane

L. M. Montgomery „Jane z Lantern Hill”

Na prawie koniec akcji 100 lat z Lucy Maud (w kuchni) (dzisiaj jest ostatni dzień jej trwania) postanowiłam zrobić tradycyjne śniadanie z Wyspy Księcia Edwarda. Tradycyjna kuchnia tej części Kanady, tak jak jej mieszkańcy, pochodziła głównie ze Szkocji i Irlandii.

Wiedzę na temat gaelickiej, celtyckiej, szkockiej, irlandzkiej itd. owsianki wzięłam z książki The Scottish-Irish Pub and Hearth Cookbook: Recipes and Lore from Celtic Kitchens Kay Shaw Nelson.
Największe dla mnie zaskoczenie to było to, że tradycyjna tamtejsza owsianka wcale nie jest na mleku. Mój mąż, który nie lubi mleka, był bardzo z tego faktu bardzo zadowolony.
Wykorzystałam przepis podstawowy na owsiankę, na którym bazują wszystkie inne. A zatem oto Matka Wszystkich Owsianek:

Składniki

szklanka mielonego owsa (ja zmieliłam płatki owsiane górskie, myślę że płatki błyskawiczne byłyby tu idealne)
2 szklanki wody
sól

Zagotować wodę. Zmniejszyć ogień i stopniowo dodawać owies, cały czas mieszając drewnianą łyżką. W książce jest napisane, że tradycyjnie trzeba mieszać zgodnie z kierunkiem wskazówek zegara (tak jak idzie słońce) i prawą ręką, bo inaczej się nie uda. Stąd ma pochodzić inna (oprócz porridge) nazwa owsianki w Szkocji i Irlandii - stirabout. Na wszelki wypadek mieszałam w tę stronę i tą ręką...

Gotować bez przykrycia, mieszając, ok. 5 minut, aż będzie gęste i miękkie. Przyprawić do smaku solą.

Można podawać z różnymi dodatkami.

My zjedliśmy po kanadyjsku - z syropem klonowym. O ile czysta słona owsianka, to nie jest to co mi najbardziej smakuje, to już z syropem było pyszne. Maleństwo, nie mając uprzedzeń, zjadło ze smakiem bez dodatków.

No i pocieszyłam się trochę. Nie jestem tak kiepskim kucharzem jak tata Jane. Grudek nie było ;-)

Przepis bierze udział w akcjach:

oraz

Szaszłyki a la satay

2011-12-03T19:00:00.024+01:00

Na moment odchodzę od kuchni kanadyjskiej, aby razem z innymi blogerami wspólnie uczcić zakończenie akcji Masło orzechowe - na słodko i wytrawnie, którą organizuje Emma. Akcja trwa jeszcze do jutra.
Tytuł mojego posta jest taki jak powyżej, ponieważ moje szaszłyki wyglądają zupełnie inaczej niż satay, ale cała reszta się zgadza, a przede wszystkim smak.

Przepis pochodzi z książki "Fine Filipino Food" Karen Hulene Bartell. ~~Dla posiadaczy kindle'i - na razie ta (i ze dwadzieścia innych książek kucharskich) jest dostępna na Amazonie za darmo~~. (właśnie przestała być :( ) Warto brać, ja ostatnio bardzo często korzystam właśnie z e-booków przy gotowaniu.

Składniki

pierś z kurczaka
średniej wielkości zielona papryka
średniej wielkości czerwona papryka
pół kubka kremowego masła orzechowego
pół kubka chudego waniliowego jogurtu (dałam jogurt naturalny z ociupinką pokruszonej wanilli)
dwie łyżki sosu sojowego
ćwierć łyżeczki chilli
ćwierć szklanki wody

Kurczaka umyć, oczyścić i pokroić w centymetrowe pasy. Mnie się coś pomyliło i dlatego mój satay nie jest satayem, a mianowicie rozpędziłam się i pokroiłam w kostkę. Jak się zorientowałam to już było za późno.

Papryki umyć oczyścić i pokroić w dwuipółcentymetrową kostkę.

Nabijać na patyczki do szaszłyków. W oryginale powinno się na każdy patyczek nabijać po kawałku każdej papryki i jeden pasek kurczaka i to jest porcja na jakieś 24 patyczki. U mnie z przymusu wyszło

dużo mniej patyczków bo nabijałam naprzemiennie kostki kurczaka i papryki.
W rondelku wymieszać masło orzechowe, jogurt, sos sojowy, chilli i wodę. Jedną czwartą sosu wysmarować szaszłyki i piec na natłuszczonej blasze 10-12 minut w 190 stopniach Celsiusza. Gdy pieczenie się będzie kończyć na ostatnią minutę włożyć sos na mały ogień i podgrzać. Podawać sataye/szaszłyki z ciepłym dipem.

Jeśli zrobię niedługo powtórkę tego o odpowiednim wyglądzie, to dorzucę zdjęcie.

W tym wspólnym gotowaniu, oprócz mnie, uczestniczyli

Ciasto cytrynowe, które zniszczyłoby reputację panny Kornelii

2011-11-30T18:23:00.001+01:00

Dzisiaj jest 137 rocznica urodzin Lucy Maud Montgomery. Na taką okazję dobrze było, w ramach akcji 100 lat z Lucy Maud, przygotować jakieś ciasto...

Dzisiejsze ciasto było inspirowane poniższym fragmentem.

Otóż to, stół panny Kornelii jęczał, a co najmniej trzeszczał. Nie uwierzyłaby pani, że można tyle rzeczy napiec dla dwojga ludzi. Były tam wszystkie gatunki ciast i pasztetów. Nie było tylko ciasta cytrynowego. Powiedziała, że przed dziesięciu laty otrzymała nagrodę za tort cytrynowy, że mogłaby stracić raz nabytą w tym kierunku opinię.

L.M. Montgomery „Wymarzony dom Ani”

No cóż, spróbowałam zrobić ciasto cytrynowe, ale mój wytwór na pewno nie dostałby nagrody na wystawie. Po pierwsze nie wygląda perfekcyjnie. Po drugie co prawda jest smaczny, ale tutaj też można by jeszcze popracować, żeby dojść do ideału. Na pewno panna Kornelia by się nim nie chwaliła.

Przepis pochodzi z książki “Dessert and Salads” Gesine Lemcke, ale jest nieco zmodyfikowany. Za pierwszym razem zrobiłam dokładnie według przepisu i wyszło upiornie słodkie. Ponieważ przy puddingu ryżowym miałam ten sam problem, to podejrzewam, że książka jest pisana na bardzo amerykański gust i wszędzie trzeba ilość cukru dzielić przez dwa. Tak też zrobiłam za drugim razem.

Składniki:

3 żółtka
sok i starta skórka z jednej cytryny
pół łyżki masła
szklanka mąki
ćwierć łyżeczki soli
ćwierć szklanki lodowatej wody
pół szklanki smalcu
1 jajko
pół szklanki cukru
1 białko
2 łyżki bułki tartej

Żółtka dokładnie utrzeć. Dodać skórkę i sok i wymieszać. W małym rondelku roztopić masło, dodać cytrynowe żółtka i podgrzewać mieszając aż do kremowej konsystencji. Zdjąć z ognia.

Przesiać mąkę i sól do dużej miski, dodać smalec i drobno posiekać nożem. Dodać wodę i nadal nożem wymieszać na gładką, dość rzadką masę. Wyłożyć na posypaną mąką stolnicę i wyrabiać nożem kilka minut. Podzielić ciasto na dwie nierówne części. Mniejszą część odłożyć, a większą cienko rozwałkować.

Ostudzone żółtka wymieszać z jajkiem i cukrem.

Płytką formę na placek przykryć rozwałkowaną warstwą ciasta. Z białka ubić pianę i posmarować nią spód, po czym posypać bułką tartą. Na to wyłożyć cytrynowe nadzienie. Rozwałkować drugą część ciasta i przykryć nią całość. Piec w temperaturze 170-180 stopni C, aż będzie lekko brązowawe.

Akcja 100 lat z Lucy Maud trwa jeszcze kilka dni (do niedzieli włącznie). Nieustannie zapraszam do współuczestnictwa w niej. Przypominam, że nie trzeba szukać oryginalnych przepisów - wszystko jest naszą interpretacją. A nawet jeśli wybrany cytat już był przez kogoś wykorzystany, to też nie ma problemu - nie jest powiedziane, że cytaty nie mogą się dublować. Zwłaszcza, że jest kilka miejsc w tych książkach, które mocno zapadają w pamięć i aż proszą się o wykorzystanie. I część z nich już została „użyta” w tej akcji - przeze mnie, lub przez inne blogerki. Nic nie szkodzi.

Pieczone kurczę z sosem chlebowym

2011-11-29T19:48:00.001+01:00

Oto moja kolejna propozycja do akcji 100 lat z Lucy Maud (w kuchni). A oto cytat, z którego powstał dzisiejszy obiad.

Ania zaś, której policzki pałały zarówno od wewnętrznego podniecenia, jak od gorąca blachy kuchennej, przyprawiała sos [chlebowy] do kurcząt, siekała cebulę na zupę, a wreszcie ubiła śmietankę na tort [placek cytrynowy].

L. M. Montgomery „Ania z Avonlea”

Dopiski w nawiasach kwadratowych są moje, dodane na podstawie oryginału. Tak jak w przypadku jajek na grzankach tłumaczenie na polski zgubiło nieco detali. Tym razem umknął gdzieś rodzaj sosu, jaki Ania używała jako dodatek do pieczonych kurcząt.

Przepis na taki sos, chlebowy, znalazłam w książce “The Cook's Oracle and Housekeeper's Manual” Williama Kitchinera.

Składniki na sos

filiżanka bułki tartej (ja użyłam dość grubo pokruszonego chleba)
mleko (lub rosół drobiowy)
średnia cebula
12 ziarenek pieprzu
2 łyżki stopionego masła lub śmietany

Jak piec kurczaka nie będę opisywać dokładnie. Wystarczy go umyć, oczyścić, natrzeć solą i pieprzem i posmarować olejem (w celu przyrumienienia). Piec w gorącym piekarniku ok. 45 minut.

Przejdźmy do sosu. Wsypać okruszki do garnka i zalać mlekiem. Mleka ma być tyle ile chleb jest w stanie wchłonąć plus trochę. Włożyć cebulę (nierozdrobnioną!) i pieprz. Zagotować, wymieszać i gotować na małym ogniu aż będzie bardzo gęste. Dodać masło, wymieszać, wyjąć cebulę i pieprz. Sos gotowy. Robi się nieco krócej niż pieczenie kurczaka, więc można go przygotowywać w międzyczasie.

Moim zdaniem sos świetnie współgra z drobiem. Mąż stwierdził, że woli ostrzejsze sosy. A nasze Maleństwo oblizywało paluszki (dosłownie!) wołając „sos!, sos!”.

Zupa-krem z cebuli Ani Shirley

2011-11-27T19:01:00.000+01:00

Na wstępie podamy jakąś lekką zupę, cebulowa udaje mi się przecież zawsze świetnie.

L.M. Montgomery „Ania z Avonlea”

Jako kolejną propozycję do akcji 100 lat z Lucy Maud chciałam przygotować coś obiadowego. Dotychczas były same desery i jedna propozycja śniadaniowa, więc nadeszła pora na odmianę. Przed tym jak zaczęłam szukać odpowiedniego przepisu do tego cytatu, sprawdziłam w oryginale, że cebulowa Ani to konkretnie zupa-krem z cebuli. Anglosaski krem z cebuli jest zupełnie inny niż bardziej znana u nas francuska cebulowa. Nigdy go nie próbowałam, więc tym bardziej byłam ciekawa, jak smakuje.

Na warsztat wzięłam przepis na staroangielską zupę-krem z cebuli.

Składniki:

25 g masła (2 łyżki)
450 g obranej cebuli
568 ml mleka (czyli pinta)
300 ml wody
4 łyżeczki mąki kukurydzianej
45 ml wody (3 łyżki) do rozmieszania mąki
2 łyżki świeżej śmietany
sól, pieprz
natka pietruszki do przybrania

Cebulę pokroić w cienkie plasterki. W rondlu rozgrzać masło i wrzucić na nie cebulę. Przykryć i podgrzewać aż cebula nie zmięknie. Od czasu do czasu potrząsać rondlem, żeby się nie przypaliło.

Dolać mleko i wodę, przyprawić. Mieszając doprowadzić do wrzenia. Zmniejszyć ogień i gotować na wolnym ogniu ok. 25 minut. Mąkę kukurydzianą rozmieszać z zimną wodą, wlać do zupy i zagotować. Gotować kilka minut mieszając, aż nie zgęstnieje. Dodać śmietanę i wymieszać. Sprawdzić smak i ewentualnie doprawić. Przed podaniem podgrzać nie doprowadzając do wrzenia. Podawać posypane nacią pietruszki.

Skoro to starodawny przepis to wybrałam do niego starodawne naczynie do podania.

Ta zupa-krem zaskakuje tym, że nie jest jednolita, tylko pływają w niej piórka z cebuli. Moim zdaniem dodatkowe zmiksowanie jej może być dobrym pomysłem.

Przepis oprócz mojej akcji

uczestniczy też w

Ciasteczka z malinami boleśnie zaostrzające apetyt

2011-11-27T11:14:00.000+01:00

Dziewczęta ze szkoły w Avonlea miały zwyczaj składać razem przyniesione śniadania, a gdyby która z nich odważyła się sama lub nawet wspólnie z najlepszą przyjaciółką zjeść trzy ciastka z malinami, napiętnowano by ją jako wstrętnego sobka. A przecież trzy ciasteczka, podzielone pomiędzy dziesięć dziewczynek, mogły jedynie boleśnie zaostrzyć apetyt.

L.M. Montgomery „Ania z Zielonego Wzgórza”

Tym razem można powiedzieć, że poszłam na łatwiznę, bo wykorzystałam gotowy przepis z „Książki kucharskiej Ani z Zielonego Wzgórza” autorstwa wnuczki L.M. Mongomery – Kate Macdonald.

Składniki na ciasto:

szklanka mąki
łyżka cukru
ćwierć łyżeczki soli
6 łyżek masła
1 żółtko
łyżka wody
łyżka soku z cytryny

Składniki na nadzienie:

300 g malin (mogą być mrożone)
3 łyżki mąki kukurydzianej
ćwierć szklanki wody
3/4 szklanki cukru

Jeśli mamy mrożone maliny (a o tej porze roku tylko takie nam zostają), należy je najpierw rozmrozić.

Przesiać mąkę do dużej miski. Dodać cukier i sól i wymieszać. Wszystkie mieszania przy robieniu ciasta mają być robione za pomocą widelca. Dodać masło i posiekać nożem. W książce proponują odmierzanie „metodą wodną”, tzn. odlanie z odmierzonej ilości wody 6 łyżek i uzupełnienie tego masłem tak, aby wody i masła było tyle co samej wody na początku. Ja te metodę zastosowałam za pierwszym razem, ale teraz już mi się nie chce i normalnie odmierzam masło łyżką. Wymieszać osobno żółtko, łyżkę wody i sok cytrynowy. Następnie wlać to do ciasta. Mieszać tak długo, aż ciasto będzie się formować w kulę. Odrywać małe kawałki ciasta i wylepiać nimi natłuszczone foremki. Ja używam formy do muffinek i wylepiam tylko dno i troszeczkę nad nim. Przygotowane spody ciasteczek włożyć do lodówki.

Gdy ciasto się chłodzi dokładnie wymieszać w garnku mąkę kukurydzianą z wodą (tym razem nie widelcem tylko drewnianą łyżką) dodać cukier i maliny. Wymieszać. Gotować ok. 10-15 minut – w tym czasie masa powinna zgęstnieć. Ostudzić.

Do foremek nakładać nadzienie tak, aby dochodziło do 2/3 wysokości ciasta.

Piec 10 minut w 220 stopniach a następnie 15 minut w 180 stopniach C. Wyjąć z piekarnika i odstawić na 15 minut w foremkach po czym już definitywnie wyjąć ciasteczka.

Jak to dobrze, że współcześnie mamy mrożonki. Ania mogła jeść takie ciasteczka tylko w sezonie na maliny.

Przepis oczywiście uczestniczy w akcji

Jajka na grzankach dla Tadzia i Toli

2011-11-20T09:48:00.003+01:00

Tego poranka śniadanie na Zielonym Wzgórzu było ceremonią nader smutną. Tadzio po raz pierwszy w swym życiu nie miał apetytu, a tylko grzebał bezmyślnie widelcem w talerzu. Zresztą nikt zdaje się nie był głodny, z wyjątkiem Toli, która pochłaniała wszystko z nadzwyczajną szybkością. Tola, jak nieśmiertelna, rozważna Charlotta, która „krajała zawzięcie chleb smarując go masłem”, gdy ciało jej ukochanego składano do mogiły, należała do tych istot, które rzadko kiedy przejmują się tym, co dotyczy ich otoczenia. Żałowała, że Ania wyjeżdża, oczywiście, ale to przecież nie mogło być powodem, dla którego miałaby się wyrzec smacznego śniadania. Widząc, że Tadzio nic nie je, Tola postanowiła zjeść i jego porcję.

L.M. Montgomery, „Ania na Uniwersytecie” (tłumaczenie Janina Zawisza-Krasucka)

Na podstawie tego fragmentu książki, zgodnie z zasadami akcji 100 lat z Lucy Maud (w kuchni), powstało nasze dzisiejsze śniadanie. Może to się wydawać dziwne, bo w powyższym cytacie nie ma żadnych konkretów na temat, jak to smaczne śniadanie wyglądało. Na szczęście od pewnego czasu jestem w stanie czytać książki mojej ulubionej autorki w oryginale i dzięki temu wiem, co tak naprawdę Tadzio i Tola (a właściwie to Davy i Dora) jedli tego dnia na śniadanie.

She was sorry Anne was going away, of course, but was that any reason why she should fail to appreciate a poached egg on toast? Not at all.

L.M. Montgomery, “Anne of the Island”

A poached egg on toast, czyli jajko w koszulce na toście. Wiem, że tłumaczenie jest albo piękne albo wierne, ale niestety zdarzają się takie, które nie są ani piękne ani wierne. Na nieszczęście dla nas większość tłumaczeń książek Lucy Maud zalicza się moim zdaniem do tej trzeciej kategorii. Czemu tłumaczka nie zostawiła w tym miejscu choćby „miałaby się wyrzec jajka na grzance”, nawet dodając tam gdzieś to smaczne? Nie rozumiem.

Wniosek jest jeden: jeśli znacie choć trochę angielski, to czytajcie Anie i inne książki Montgomery w oryginale. Inaczej bardzo dużo szczegółów ucieka. Jestem dowodem na to, że nie potrzebna jest dobra znajomość tego języka, żeby w nim czytać. Mój angielski jest naprawdę biedny.

Koniec dygresji, bo na ten temat mogłabym pisać elaboraty i rzucać wieloma przykładami. A to przecież jest blog kulinarny. :-)

Nigdy wcześniej nie gotowałam jajek w koszulkach. Dokształcałam się zatem na różnych stronach internetowych. Najwięcej na ten temat jest na stronie http://www.perfectpoachedegg.com/. Swoją drogą, nieźle trzeba być zakręconym, żeby zrobić bardzo rozbudowaną stronę tylko o jednym sposobie przygotowywania jajek.

Składniki

1 jajko
kromka chleba (niekoniecznie tostowego, ja robiłam na chlebie tzw. wiejskim i tak jest moim zdaniem lepiej, bo bardziej wartościowo-odżywczo)
masło
sól, pieprz
ocet lub kwasek cytrynowy (niekoniecznie)

W garnku lub na głębokiej patelni zagotować wodę. Wodę można zakwasić, co przyśpiesza ścinanie się jajka. Ja tego nie zrobiłam i miałam na początku pływające cieniutkie gluty z białka, ale pod koniec gotowania zbiły się w jedną masę. W przypadku jajka na grzance kształt jajka nie jest taki ważny, więc kwaszenie nie jest niezbędne.

Włożyć chleb do tostera i kiedy chleb się tostuje wlać jajko do wrzącej wody. Gotować tak długo, aż będzie widać, że białko jest całe ścięte, a żółtko tylko na wierzchu, a w środku jeszcze płynne. Wyjąć wtedy jajko płaską łopatką lub łyżką cedzakową na drewnianą deskę. Następnie wyjąć chleb z tostera i posmarować masłem. W tym czasie z jajka powinien odparować nadmiar wody. Nałożyć jajko na chleb. Kiedy już mamy jajko na toście należy przekłuć żółtko i gdy trochę wypłynie, posolić i popieprzyć całość.

Na zdjęciu jest porcja dla mojego synka, na jego ulubionym talerzyku.

Stwierdzam, że podoba mi się ten sposób przyrządzania jajek. Lubię jajka na miękko, ale zawsze jest problem, żeby były idealnie na miękko. Ile bym nie gotowała zawsze jest albo trochę niedociętego białka albo ścięte żółtko. Najczęściej i jedno i drugie, tzn. z jednej strony jajko jest na półtwardo a z drugiej z glutem. Tu nie ma tego problemu, bo wszystko jest kontrolowane „in-situ”.

To moja druga propozycja do akcji

do której cały czas zapraszam
oraz pierwsza propozycja do akcji Peli

Pudding ryżowy pani Snowbeam

2011-11-19T19:00:00.033+01:00

Jane specjalizowała się w zbieraniu przepisów i uważała dzień za stracony, jeśli nie udało jej się zdobyć jakiegoś i zapisać go na czystych stronnicach "Kuchni dla początkujących". Nawet pani Snowbeam dała jej jeden - na pudding z ryżu.
- Jedyny jaki jadamy - wyjaśnił Mały John - Ten jest tani.

L.M. Montgomery „Jane z Lantern Hill”

Na inaugutację akcji 100 lat z Lucy Maud razem z innymi blogerami wspólnie przygotowywaliśmy pudding ryżowy. Każdy robił według wybranego przez siebie przepisu. Ja chciałam, żeby to co przygotuję jak najbardziej odpowiadało temu, co mogła jeść książkowa rodzina Snowbeamów. Długo szukałam odpowiedniego przepisu, aż w książce “Dessert and Salads” Gesine Lemcke natknęłam się na potrawę o nazwie “Poor Man's Rice Pudding” (czyli pudding ryżowy biedaka). I to było to czego szukałam. Nic wysublimowanego – prosty, tani przepis.

Składniki:

3 łyżki (45 ml) ryżu (użyłam specjalnego ryżu do puddingu, ale chyba to nie jest konieczne)
950 ml mleka (dałam mniej, bo nie zmieściło mi się wszystko w naczyniu)
pół łyżeczki soli
3 łyżki cukru
łyżeczka esencji cytrynowej

Ryż zalać w rondlu zimną wodą i zagotować i gotować 5 minut. Odcedzić i przelać zimną wodą. Do naczynia do puddingu (wzięłam zwykłe żaroodporne) nałożyć ryż, sól, cukier, esencję i zalać mlekiem. Piec w tzw. wolnym piecu, czyli w jakiś 150 stopniach C. Piec dopóki ryż nie będzie miękki. Tak kazali w przepisie, ale nie wiem jak to się sprawdza w trakcie pieczenia. W każdym razie trwa to ok. 2 godzin.

Moje wrażenia:

widać, że jest to oszczędnościowy przepis, jest mało ryżu na tę ilość mleka; ja dałam trochę mniej mleka i wchłonęło się moim zdaniem na styk
na mój smak jest trochę za dużo cukru, następnym razem dam mniej, widać jest to przepis na amerykański smak
mąż spróbował i stwierdził „O! Jakie wielkie Belriso!” (coś w tym jest), ale potem stwierdził, że nawet dobre

Tak naprawdę to był nie dość, że pierwszy pudding, jaki w życiu robiłam, to jeszcze pierwszy jaki jadłam (nie liczę takich z kubeczków jak jogurty). Mnie się podoba. Będą zatem następne.

Zawsze czytając książki Lucy Maud Montgomery miałam ochotę spróbować tych wszystkich anglosaskich potraw, jak chociażby ten pudding i teraz mam okazję wszystkiego popróbować.
Ale nie chciałabym próbować sama, więc jeszcze raz zapraszam wszystkich do uczestniczenia w tej zabawie. Będzie ona trwała jeszcze dwa tygodnie. Wszystkie szczegóły są w zaproszeniu, do którego linkiem jest poniższy banerek.

Tym razem nie byłam sama. Oprócz mnie ryżowy pudding przygotowali:

Ewelina
Ania (Gin)
Panna Malwinna
Emma
Pluskotka
Ilonka
Shinju
Maggie
Pela
i Kermeet (Michał), przez którego tym razem nie mogłam użyć formy „blogerki”.

Dziękuję Wam bardzo za współudział!

Racuszki z jabłkami i kaszą manną

2011-11-17T17:17:00.000+01:00

Na zakończenie akcji Gotujemy po polsku, której patronuje serwis zPierwszegoTloczenia.pl dla odmiany przygotowałam coś na słodko.

Przepis na jabłkowo-mannowe racuszki pochodzi z grubsza z książki Kuchnia jarska D. Szepietowskiego. Z grubsza ponieważ dokładnie nie dałoby się, bo w tym przypadku co innego jest tam w składnikach, a co innego w treści przepisu. Musiałam więc na logikę wymyślić, co tak naprawdę autor miał na myśli. Już tę książkę krytykowałam przy okazji zapiekanki łowickiej, więc jak widać ma ona wiele wad, ale przy okazji jest bogatym źródłem bezmięsnych przepisów kuchni polskiej. Więc coś za coś.

A oto końcowy przepis:

Składniki

300 g kaszy manny
2 szklanki mleka
300 g ubranych i utartych jabłek
2 łyżki cukru
pół szklanki mąki
3 jajka

Kaszę mannę ugotować z mlekiem i ostudzić. Dodać jabłka i cukier i dokładnie wymieszać.

Mnie się przy gotowaniu kaszy porobiły gigantyczne grudy i nijak nie byłam w stanie tego rozmieszać. W końcu wpadłam na pomysł rozdrobnienia grud blenderem. Udało się, blender dał radę.

Następnie dodać jajka oraz mąkę i ponownie wymieszać. Wykładać łyżką na gorący głęboki tłuszcz. Smażyć na złoto-brązowo. Wyjmować na papierowe ręczniki, żeby tłuszcz się odsączył. Przed podaniem posypać cukrem pudrem. Można też podać ze śmietaną i cukrem waniliowym.

I tym deserem kończę mój udział w tegorocznym gotowaniu po polsku. Ale to nie znaczy, że do przyszłorocznej akcji będę gotować tylko tajszczyznę, hinduszczyznę i spaghetti. Kuchnia polska stale w pewnym stopniu jest obecna w moim kucharzeniu.

Ludowy placek ziemniaczany

2011-11-16T16:02:00.002+01:00

Oto moja trzecia propozycja do akcji Gotujemy po polsku, pod patronatem serwisu zPierwszegoTloczenia.pl. Przepis pochodzi z książki „Potrawy z ziemniaków” zawierającej zgodnie z adnotacją na okładce „przepisy wg. Marii Disslowej, autorki najbardziej nowoczesnego podręcznika sztuki kulinarnej w latach trzydziestych”.

Składniki:

1 kg ziemniaków
60 g mąki
1 cebula
30 g smalcu
„na koniec noża” pieprzu (bardzo mi się ta jednostka miary podoba)
sól

Ziemniaki obrać i utrzeć na tarce, po czym odsączyć z wody. Cebulę posiekać i podsmażyć na smalcu. Ziemniaki osolić, opieprzyć, dodać mąkę i cebulę, wymieszać. Rozłożyć na wysmarowanej blasze (ja wyłożyłam na pergaminie) i upiec w gorącym piekarniku. W książce proponują jeszcze skropić po wierzchu smalcem dla smaku, ja z tego nie skorzystałam. I jeszcze zacytuję oryginalny przepis: „Takie placki zastępują często na wsi chleb. Gorące dobre są ze śmietaną.”

Na zdjęciu jest 1/4 placka z dekoracją ze śmietany.

Idealne schabowe

2011-11-15T19:28:00.000+01:00

Oczywiście idealnych nie ma. Ale uważam, że sposób, w jaki ja je robię jest bardzo blisko ideału. Mojego ideału, bo każdy przecież ma inne wyobrażenie perfekcyjnego jedzenia. To takie oświadczenie na początek o wymowie: „Reklamacji nie przyjmuję”.

Umieszczam ten przepis z okazji akcji Gotujemy po polsku, której patronuje serwis zPierwszegoTloczenia.pl. Nie jest to jednak kuchnia staropolska, jak wielu sądzi. Kotlet schabowy na stałe zagościł na naszych talerzach dopiero w okresie PRL-u. Wtedy, kiedy mięsa brakowało a (prawie) każdy o nim marzył. Zatem z cieniutkiego kawałeczka mięsa dobrze było zrobić przy pomocy innych składników grubaśny kotlet. Takie małe oszustwo. W starszych książkach kucharskich nie ma nawet takiego pojęcia jak kotlet schabowy.

Ale cóż, okazało się, że połączenie mięsa, bułki tartej i jajka jest bardzo smaczne i nawet teraz, kiedy mięsa mamy pod dostatkiem (chociaż droższego i napakowanego różnymi świństwami), schabowy nie zginął i nie zapowiada się na to.

Od bardzo dawna robię schabowe według przepisu znalezionego na stronie domowej Joanny Duszczyńskiej. Tylko jedną rzecz robię inaczej. Zarówno ja, jak i mąż, lubimy duże bardzo i bardzo płaskie kotlety. Więc robię jeden duży na osobę a nie dwa małe.

Składniki (tym razem bez ilości bo tutaj akurat trzeba na oko)

schab
mąka
jajka
bułka tarta
tłuszcz do smażenia (u mnie to olej)

Schab umyć, oczyścić i pokroić na centrymetrowej grubości plastry. Oczyścić to znaczy odkroić wszystkie żyły, tłuszcze kawałki polędwicy itp. Niektórzy to zostawiają, ale mnie natrafienie na taką żyłę psuje całą radość z kotleta. Rozbić każdy kotlet tak, aby stał się przynajmniej dwa razy cieńszy. Ja rozbijam tak, że stają się „przezroczyste”, tuż przed tym jak mięso zaczęło by się samo rozpadać. Potem czas na panierowanie. Najpierw obtoczyć w mące, potem w niedokładnie roztrzepanych jajkach a na koniec w bułce tartej. Smażyć po 5 minut z każdej strony. Ogień powinien być takiej wielkości, żeby w tym czasie kotlety się dosmażyły, ale nie smaliły. Tutaj pomaga tylko doświadczenie i znajomość własnej kuchni. Bardzo ważne jest to, żeby kotlet do połowy wysokości zanurzony był w oleju. Inaczej nici z chrupiącej panierki.

Idąc za radą pani Duszczyńskiej również nie solę kotletów. I nie dość, że mnie to nie przeszkadza, to również żaden z soloholików, których zdarza mi się karmić nigdy nie marudził na niesłoność. Może to kwestia tego, że bułka tarta trochę soli w sobie zawiera?

A na podsumowanie nieidealne zdjęcie idealnego schabowego. Tadam!

i banerek akcji na deser:

Ciasto dyniowe z orzechami

2011-11-13T20:42:00.002+01:00

Ten przepis pochodzi z książki o potrawach z dyni z serii Gooseberry Patch. Pierwszy raz zrobiłam je, gdy szukałam pomysłów co zrobić z wnętrzem dyniowego potwora, wyrżniętego ku uciesze dziecka. Nie jest to przepis z gatunku jednorazowych - to ciasto jest uzależniające i do tego znika w zastraszającym tempie i zaraz trzeba robić kolejną porcję.

Składniki:

3 szklanki mąki
2 łyżeczki proszku do pieczenia
2 łyżeczki sody oczyszczonej
1 łyżeczka soli
3,5 łyżeczki cynamonu
4 jajka
2 szklanki cukru
1,5 szklanki oleju
425 gramowa puszka dyni (tak było w oryginalnym przepisie, ja wzięłam zmieloną surową, myślę, że rozgotowana pulpa dyniowa będzie też dobra)
szklanka posiekanych orzechów włoskich

Wymieszać mąkę, proszek, sodę, sól i cynamon. W dużej misce ubić jajka, cały czas ubijając stopniowo dodawać cukier, aż nie ubije się sztywna piana. Dodać olej mieszając lub dalej ubijając, następnie suche składniki i dynię (kończąc suchymi). Dodać orzechy i wymieszać. Piec w natłuszczonej formie (w oryginale była to forma przypominającą polską formę na babkę ze spiralnymi żłobieniami, mam taką i spróbowałam w niej zrobić, ale moim zdaniem w keksówce wychodzi lepiej). Piec około godziny w 180 stopniach C (do suchego patyczka). Po wyjęciu z pieca na 10 minut zostawić w formie, następnie wyjąć z formy. Przed podaniem można posypać cukrem pudrem (nie stosuję, bo ciasto jest wystarczająco słodkie).

Przepis wstawiam z okazji Orzechowego tygodnia.

Zapiekanka łowicka

2011-11-12T16:44:00.012+01:00

Akcja „Gotujemy po polsku”, którą Andrzej i Irena prowadzą pod patronatem serwisu zPierwszegoTloczenia.pl, stała się już tradycją. Jeśliby w którymś z kolejnych lat jej zabrakło, to poczułabym się tak, jakby w listopadzie nie spadały liście z drzew — brakowało by mi jej bardzo. Stała się stałym elementem mojego kalendarza.

W tym roku na pierwszy rzut przygotowałam zapiekankę łowicką. Przepis pochodzi z książki „Kuchnia jarska” Dionizego Szepietowskiego wydanej w 1968 roku. Lekka dygresja — ta książka zupełnie nie odpowiada współczesnemu wegetarianizmowi. Na przykład nie udało mi się na razie znaleźć w niej ani jednego wegańskiego przepisu. Wszędzie są albo przetwory mleczne albo jaja, a najczęściej jedno i drugie. A już szczytem są przepisy typu zapiekanki fryzyjskiej: (cytuję) „Ciasto: 20 dag mąki pszennej, jajo, słonina…” Bardzo jarskie, czyż nie? Ja nie jestem wegetarianką ani tym bardziej weganką, więc mogę z tej książki spokojnie korzystać, ale jest to piękny przykład jak zmieniają się obyczaje.

Wracając do zapiekanki łowickiej

Składniki:

600 g ziemniaków
400 g twarogu
szklanka kaszy krakowskiej
szklanka mleka
2 łyżki masła w temperaturze pokojowej
pół łyżki oleju
2 łyżki tartej bułki
3 jajka
pieprz, sól, gałka muszkatołowa lub imbir (wzięłam gałkę, po łyżeczce każdej przyprawy)

Ziemniaki obrać, oczyścić i ugotować. Kaszę sparzyć wrzącym mlekiem. Gdy ziemniaki ostygną zemleć w maszynce, dodać twaróg i ostudzoną kaszę. Dodać jajka, masło, trochę bułki tartej, przyprawy i starannie wymieszać. Naczynie do pieczenia natłuścić i posypać bułką. Włożyć do niego masę. Zapiekać w piekarniku (dałam 200 stopni). W książce proponują podanie z sosem lub kwaśną śmietaną. My zjedliśmy ze śmietaną i jogurtem.

Jest to typowa tak zwana „bieda-kuchnia”, ale bardzo smaczna (jak zwykle w takim przypadku). To znaczy podejrzewam, że dawniej była to tania potrawa, bo teraz kasza krakowska, bardzo trudna do dostania, dość zawyża koszty. Ta zapiekanka świetnie nadaje się jako „wypełniacz” do obiadu, ale może być też samodzielnym daniem.

100 lat z Lucy Maud (w kuchni)

2011-10-19T19:21:00.003+02:00

Wiecie dlaczego lubię gotować?

Między innymi dlatego, że jedną z ulubionych autorek mojego dzieciństwa była Lucy Maud Montgomery. Bohaterki jej książek, w tym ta najsłynniejsza - Ania Shirley, ciągle gotują, pieką i robią przetwory. Ja też tak chciałam. I tak samo, jak im, mnie nie zawsze się wszystko udawało. Ale chęć do dalszych prób pozostała. No, ja przynajmniej nie dodałam nigdy kropli walerianowych do ciasta. Pewnie dlatego, że nie miałam ich w domu ;-)

Ta akcja to właśnie taki mały hołd dla najsłynniejszej kanadyjskiej pisarki. Hołd kulinarny, bo kulinaria zajmowały dużo miejsca w jej twórczości. Pretekstem niech będzie to, że w 1911 roku, trzy lata po oryginale, ukazało się pierwsze wydanie Ani z Zielonego Wzgórza po polsku. Czyli w tym roku obchodzimy stulecie obecności twórczości L.M. Montgomery wśród nas. I w naszych kuchniach.

Jeśli też darzycie te książki sentymentem, to serdecznie zapraszam do przyłączenia się do świętowania. Niech będzie to okazja do powrotu do książek z młodości. Zabawa będzie polegać na tym, żeby przygotować i opisać potrawę, do której zainspirował nas fragment książki L.M. Montgomery. Może to być fragment o „ciasteczkach boleśnie zaostrzających apetyt”, o kurczętach lub zupie podanych na obiad, o słynnym cieście cytrynowym panny Kornelii, o wrednych pączkach, które nie chciały wyjść Jance itd. itp. Wyobraźmy sobie jak mogło smakować to przykładowe ciasto cytrynowe i zróbmy takie. Możemy przy okazji zgłębić tradycyjną kuchnię brytyjską i kanadyjską, ale nie jest to niezbędne. Konieczna jest za to dobra zabawa.

Zasady akcji:

Akcja trwa od 19 listopada do 4 grudnia 2011.
W akcji uczestniczą wpisy opublikowane w czasie trwania akcji (czyli bez wpisów archiwalnych)
W akcji uczestniczą wpisy na blogach z przepisami inspirowanymi fragmentami książek Lucy Maud Montgomery.
Każdy wpis musi zawierać cytat z książki po polsku lub po angielsku z tłumaczeniem na polski
Każdy wpis musi zawierać link do zaproszenia (może być w formie aktywnego banera) i krótką informację o akcji.
Każdy wpis musi zawierać przepis związany z podanym cytatem oraz zdjęcie potrawy wykonanej własnoręcznie według przepisu
Wpisy można zgłaszać za pośrednictwem miksera, durszlaka lub wysyłając link na adres lucymaud100@o2.pl

No to tyle wyliczanki co „wpis musi” i co można. Zasady brzmią sztywno, ale niestety muszą być spisane, żeby nie było nieporozumień. Mam nadzieję, że tę trochę sztywności mi wybaczycie.

W ramach akcji planuję jeszcze trzy „wspólne gotowania” na weekendy zawierające się w tym czasie. Szczegóły będę rozsyłać chętnym z odpowiednim wyprzedzeniem. To kto jest chętny? :->

kod do banera:

<a href="http://dobrosmaki.blogspot.com/2011/10/100-lat-z-lucy-maud-w-kuchni.html"><img src="http://1.bp.blogspot.com/-_C34z3hb_bs/Tp28VD9mmMI/AAAAAAAAHCQ/KQoGN87K1ag/s1600/lucymaud180.jpg" /></a>

Baner mikserowy:

Baner durszlakowy:

Karaibska sałatka ze szpinaku

2011-09-30T18:08:00.000+02:00

Tym razem w ramach sałatkowych podróży wybraliśmy się na Karaiby a konkretnie na Martynikę. Przepis pochodzi z książki "Kuchnia karaibska" Rose Marie Donhauser.

Składniki (pół porcji względem książki):

200 g świeżego szpinaku
2 pomidory
1 mała biała cebula
1 mała czerwona cebula
2 kromki białego chleba
masło
75 g jogurtu
2 łyżki śmietany
łyżka musztardy
sok z połowy limonki
łyżka cukru
ćwierć łyżeczki mieszanki przypraw z wysp karaibskich:
chilli, ziele angielskie, kminek, słodka papryka, curry (wszystko zmielone) w proporcjach 1:1:4:4:8
ząbek czosnku
sól

Chleb pokroić w kostkę i podsmażyć na maśle. Szpinak umyć, oczyścić, wysuszyć i pokroić w paski. Pomidory sparzyć, obrać i pokroić na kawałki (w książce każą najpierw wyjąć nasiona, ja to z lenistwa ominęłam - nasiona nie przeszkadzały). Obrane cebule pokroić w piórka. Sos - czosnek pokroić, posolić i zmiażdżyć, dodać jogurt, sok, śmietanę, musztardę, przyprawy oraz cukier i wymieszać. Położyć na sobie szpinak, grzanki, pomidory, cebulę i polać sosem. Nie mieszać.

Niesamowicie podobają mi się kolorystycznie pomidory leżące na liściach szpinaku. Piękny kontrast! Niestety dodanie pozostałych składników trochę psuje ten efekt.
A w smaku sałatka też niczego sobie.

Włoska sałatka z marchwi

2011-09-07T19:19:00.000+02:00

Drugi mój wpis do Baru Sałatkowego i znowu Włochy. Przepis pochodzi z "Encyklopedii kuchni włoskiej. 1001 oryginalnych przepisów".

Składniki

4-6 dużych marchewek
2-4 łyżki kandyzowanego imbiru
1-2 ząbki czosnku
4 łyżki natki pietruszki
sok z cytryny
ćwierć filiżanki oliwy
sól, pieprz

W książce imbir jest podany jako propozycja wzbogacenia smaku, ja zrobiłam tę sałatkę praktycznie wyłącznie z jego powodu.

Marchewki umyć, obrać i utrzeć na grubej tarce. Czosnek i natkę posiekać. Wymieszać marchew, czosnek, pietruszkę i imbir. Dodać sok, oliwę, posolić, popieprzyć i wymieszać. Przed jedzeniem odstawić na pół godziny do lodówki.

Smakuje ciekawie - bardzo fajna alternatywa wobec tradycyjnej marchewki z jabłkiem.

Panzanella

2011-09-01T19:00:00.003+02:00

Na inaugurację III Baru Sałatkowego w wirtualnej kuchni odbyło się wspólne blogowe kucharzenie. Oprócz mnie były to: Ilonka, Eve, Shinju, Maggie, Tu-tusia, Justyna, Kabka, Kasia, Ania, Małgosia, Pela i Panna Malwinna.Wszystkie zabrałyśmy się za włoską sałatkę - panzanellę. Przepis pochodzi z książki wydanej przez Rzeczpospolitą: "Podróże kulinarne. Kuchnia włoska." Moja modyfikacja tym razem polega tylko na wyrzuceniu ogórka. Ci, którzy mnie znają raczej nie powinni być tym zdziwieni. Na wszelki wypadek podaję pełny skład sałatki, sprawy dotyczące ogórka są po prostu skreślone.

Cieszę się, że na wspólne gotowanie został wybrany właśnie ten przepis, bo sama raczej nie zdecydowałabym się go robić. Jest to ten typ przepisu, który omijam szerokim łukiem - za dużo stosunkowo drogich składników. Ale tym razem się szarpnęłam i dobrze, bo odkryłam nowe, fajne smaki.

Składniki:

pół długiej ciabatty (250 g) - ja dałam jedną średnią
1 rozgnieciony ząbek czosnku - dałam 3
60 g oliwy (ćwierć szklanki)
1/2 kg pomidorków cherry
~~długi ogórek~~
awokado
50 g opłukanych suszonych kaparów - dałam kilka marynowanych (posiekanych)
żółta papryka
2 puszki białej fasoli
pół szklanki grubo pokrojonych świeżych liści bazylii
pół szklanki soku pomidorowego
ćwierć szklanki octu z czerwonego wina
1/3 szklanki oliwy

Nagrzać piekarnik na 180-200 st. Ciabattę pokroić w dwucentymetrową kostkę. Wymieszać czosnek z oliwą. Zmieszać pieczywo z otrzymaną czosnkową oliwą, po czym zapiekać 10 minut rozłożone na blasze.
Pomidorki poprzekrawać na połówki. ~~Ogórek pokroić w cienkie plasterki.~~ Awokado i paprykę pokroić w grubą kostkę. Fasolę opłukać i odsączyć. Połączyć kostki ciabattowe, pomidorki, ogórek, awokado, paprykę, kapary, fasolę i bazylię. Sok pomidorowy, ocet i 1/3 szklanki oliwy wlać do zakręcanego pojemnika i wymieszać mocno potrząsając. Sałatkę wymieszać z powstałym sosem. Nie zwlekać z podawaniem, bo chrupiące kawałki czosnkowej ciabatty to moim zdaniem największy atut tej sałatki. Zbyt długie leżakowanie rozciapi te kawałki.

Chińskie szaszłyki

2011-08-27T17:33:00.001+02:00

Przepis pochodzi z chińskiej książki kucharskiej z angielskim współtytułem "Everyday Dishes" (chińskiego nie dam rady przerysować).

W oryginalnym przepisie w składzie szaszłyków były jeszcze ostre (chyba) papryczki i tofu, ale akurat miałam problem z nabyciem jednego i drugiego.

Składniki:

pierś z kurczaka
zielona papryka
2 cebule
kilka pieczarek

Składniki na sos-marynatę:

5 łyżek sosu sojowego
łyżka oleju sezamowego
pół łyżki zmiażdżonego czosnku
ziarna sezamu (dałam łyżkę)
cukier (ilości nie podano, a ja o nim zapomniałam - nie brakowało mi)

Mięso umyć, oczyścić i pokroić z grubą kostkę, paprykę umyć, oczyścić z gniazd nasiennych i pokroić w kwadraty cebulę obrać i pokroić w ćwiartki, pieczarki umyć i ewentualnie obrać. Ponadziewać przygotowane składniki na patyczki do szaszłyków.

Wymieszać składniki sosu. Nałożyć pędzelkiem na szaszłyki.

Szaszłyki zgrillować lub upiec w piekarniku. Wybrałam tę drugą opcję - piekły się pół godziny w 200 stopniach. Na blasze obok upiekły się ziemniaczki widoczne w tle zdjęcia.

"Cudowna cukinia"

2011-08-27T08:22:00.000+02:00

Nie, to nie ja wymyśliłam taką dziwaczną nazwę. Pochodzi ona z "Kuchni malucha" (jak i przepis). Ale nawet nieźle oddaje rzeczywistość bo rzeczywiście pyszne to jest.

Składniki: (proporcje trochę moje)

pół cukinii
3-4 pomidory
cebula
2 ząbki czosnku
łyżka oliwy
łyżeczka suszonej bazylii plus ewentualnie świeża do dekoracji

Cukinię umyć, pokroić w półcentymetrowe plastry (ze skórą). Smażyć na rozgrzanej oliwie po 5 minut z każdej strony, po czym odsączyć z tłuszczu. Cebulę i czosnek posiekać, pomidory sparzyć, obrać i dość drobno pokroić. Po zdjęciu cukinii na tę samą patelnię wrzucić cebulę i czosnek i zeszklić. Dodać pomidory i suszoną bazylię. Gotować aż prawie wszystka woda wyparuje. Od czasu do czasu mieszać, żeby się nie przypaliło. Na plastry cukinii nakładać masę pomidorową.

Do tego ostatniego etapu większość cukinii mi nie dotrwała (mój Maluch pochłaniał smażoną cukinię prawie że nosem). Bo na początku była cała, a nie pół jak w składnikach.

A oto ta cudowna cukinia na talerzu Malucha z jego ulubionymi ziemniaczkami.

Niemiecka zupa jabłkowo-chlebowa

2011-08-26T18:39:00.000+02:00

Zupa jabłkowo-chlebowa, czyli Apfelbrotsuppe. Zrobiłam tę zupę z kilku powodów. Po pierwsze z okazji III Letniego Festiwalu Zupy. Po drugie, bo przypadkiem znalazłam ten przepis przeglądając książkę "Volks-Kochbuch", ściągniętą z Amazona głównie dlatego, że była za darmo. Po trzecie, bo mój główny konsument nagle oświadczył, że lubi zupy owocowe (czym mnie bardzo zaskoczył).

Pierwszy raz robiłam coś z przepisu po niemiecku, ale nie było trudno. I pierwszy raz z e-booka.
Książka, z której korzystałam pochodzi z 1905 roku, ma pełen tytuł "Volks-Kochbuch für Schule, Fortbildungsschule und Haus" i pod tytułem adnotację, że została napisana z inicjatywy cesarzowej Fryderykowej (o ile dobrze zrozumiałam te zawiłości w tytułowaniu). Ciekawostka, ale chyba mogę uznać, że przepisy z tej książki prezentują potrawy klasycznej kuchni niemieckiej.

Składniki

100 g starego chleba
szczypta soli
2 starte goździki
40 g cukru
4 średnie jabłka lub obierki (ach, ta niemiecka oszczędność)
litr wody

Chleb namoczyć w wodzie. Jabłka, pulpę chlebową, goździki, sól i cukier zagotować, następnie przetrzeć przez sito (ja leniwie zmiksowałam) jeszcze raz podgrzać i podawać.

Ponieważ autorka książki proponuje użycie obierków to nie przejmowałam się obieraniem i jedyne co zrobiłam z jabłkami to umycie i wycięcie gniazd nasiennych. No bo chyba niemieckość potrawy nie ma polegać na spożywaniu kwasu, nomen omen, pruskiego...

Zupa ma nieciekawy kolor (pewnie przez użycie razowego chleba), ale nawet jest smaczna. Może bardziej na jesień niż na lato, ale tegoroczne lato mało letnie jest, więc chyba z czystym sumieniem mogę uznać, że potrawa spełnia założenia Letniego Festiwalu Zupy.

Słodki miks, czyli wspólne gotowanie

2011-08-25T11:00:00.006+02:00

Z okazji włączenia do prądu nowego miksera odbywa się właśnie wspólne pichcenie w wirtualnej kuchni. Stary mikser działał dobrze, ale nowy wygląda świetnie i na razie działa bez zarzutu. Bardzo mi się to podoba, bo już całkiem się przestawiłam na ten agregator. Warto więc uczcić jego rozwój.

Oprócz mnie słodko miksują też:

Shinju http://kuchenne-wedrowki.blogspot.com/
Eve http://lubietogotowanie.blogspot.com/
Maggie http://maggiegotuje.blogspot.com/
Pela http://smakiprzysmaki.blogspot.com/
Marta http://polkazprzyprawami.blox.pl/html
Ania http://przyprawmnie.blogspot.com/
Ania http://greenplumsss.blogspot.com
Kasia- http://katespiehole.blogspot.com
Panna Malwinna http://filozofiasmaku.blogspot.com/

Temat przewodni, jak w tytule - ma być słodko. I jest słodko! Ja do zabawy wybrałam prosty deser z "Książki kucharskiej Kubusia Puchatka", ale taki, którego jeszcze nie próbowałam - Jeżyki Sowy Przemądrzałej

Składniki:

50 g masła (w przepisie była margaryna, ale od pewnego czasu nie uznaję czegoś takiego)
50 g cukru pudru
2 łyżki miodu
2 łyżki kakao
75 g płatków kukurydzianych
16 papierków "babeczkowych"

Z rondelku roztopić masło, dodać miód, cukier i kakao. Mieszać do momentu, aż uzyskamy jednolitą masę, po czym zdjąć z ognia, dodać płatki i dokładnie wymieszać. Wyłożyć masę do papierków i zostawić do ostygnięcia.

"Dziura" na zdjęciu w prawym górnym rogu wynika z tego, że nie mogłam się powstrzymać i spróbowałam przed zrobieniem zdjęcia. Stąd tylko 15 jeżyków.

I jeszcze raz:

"Niech Mikser miksuje nam!"

Tajski kurczak z bazylią

2011-08-24T10:08:00.000+02:00

Stałam się całkiem niedawno szczęśliwą posiadaczką książki pt. "Łatwa kuchnia tajska", zatem przygotujcie się, że w najbliższym czasie pojawi się tu trochę tajszczyzny.

Na pierwszy ogień poszedł ten kurczak, bo jedyne co z dziwnych tajskich rzeczy musiałam do niego dokupić to sos rybny.

Składniki:

450 g mięsa z udek kurczaka
szalotka
4 ząbki czosnku
3 papryczki chili
2 łyżki sosu rybnego
2 łyżeczki ciemnego sosu sojowego
2 łyżeczki cukru
2 łyżki oleju
garść świeżych liści bazylii

Mięso pokroić na kawałki o długości ok. 2,5 cm. Szalotkę pokroić na cienkie plasterki, czosnek grubo posiekać. Chilli oczyścić z pestek i pokroić na paseczki.

Mocno rozgrzać woka i wlać 1 łyżkę oleju. Następnie wrzucić kurczaka i smażyć na dużym ogniu mieszając 8 minut. Wyjąć mięso i odsączyć.

Na rozgrzanego woka wlać drugą łyżkę oleju, a następnie szalotkę i czosnek. Smażyć 3 minuty ciągle mieszając. Dodać z powrotem mięso i dorzucić chilli, sosy oraz cukier. Smażyć kolejne 8 minut nie zapominając o mieszaniu. Tuż przed podaniem dodać liście bazylii.

Ja podałam tę potrawę na talerzu brązowego ryżu.

Ten przepis dołączam do kulinarnej wyprawy Ireny i Andrzeja

Pesto toskańskie

2011-08-23T14:56:00.002+02:00

Bazylia na balkonie mi się rozkrzaczyła tak, że nie byłam w stanie jej zużyć w normalnym trybie i tylko zrobienie pesto mi zostało. Albo zostawienie na zmarnowanie. Przy okazji w książce "Encyklopedia kuchni włoskiej" znalazłam, że istnieje nie tylko to klasyczne pesto z Genui, ale też jest inny rodzaj - w Toskanii. A toskańskie tym się różni od genueńskiego tym, że zamiast orzeszków piniowych używa się orzechów włoskich. Postanowiłam zatem wypróbować ten alternatywny sposób.

Składniki:

filiżanka świeżych liści bazylii (ja zaszalałam i dałam 100 g, na upartego dałoby się to upchnąć w filiżance)
30 orzechów włoskich
ząbek czosnku
bułka
filiżanka rosołu
2 łyżki oliwy
sok z połowy cytryny (w przepisie jest z całej, ale wychodzi za kwaśne)
sól

Orzechy wyłuskać. Bułkę obrać ze skóry, wnętrze namoczyć w rosole. Bazylię, orzechy i czosnek zmiksować. Pewnie lepiej byłoby utrzeć i nawet to próbowałam, ale nie dałam rady. A książka twierdzi - zmiksować. Dodać sok z cytryny, odsączoną bułkę i oliwę. Posolić. Wymieszać.

Zrobiłam to tuż przed wyjazdem w góry, bo bałam się, że krzaki mogą nie przetrzymać do powrotu. Zapakowałam do pojemniczka i gdy tylko rozbiliśmy się i namiot, mieliśmy obiad w postaci makaronu z pesto. Mniam.

PS. do poprzedniego posta: Naprawdę wszyscy wiecie co to młóto, czy nikomu nie chciało się czytać całego przepisu? Trochę się dziwię, że nikt się o to nie zapytał.

Chleb z młóta

2011-07-20T08:11:00.000+02:00

Przy robieniu tego chleba na początku próbowałam się wzorować na wypróbowanych na blogach przepisach na chleb na zakwasie, ale za pierwszym razem coś mi się pomyliło i pół procesu wytwarzania chleba wzorowałam na jednym przepisie a drugie pół na drugim. Potem udoskonaliłam ten zmiksowany przepis i chyba mogę uznać to co teraz używam za mój autorski.

Podaję przy okazji jak zrobić zakwas (za Pelą)

Składniki na zakwas:

mąka żytnia razowa 2000 - kilkaset gramów
letnia woda - jak wyjdzie
słoik lub kamienny garnek

Pierwszego dnia należy wymieszać w wybranym naczyniu 100 g mąki z taką ilością wody, aby wyszła nam konsystencja gęstej śmietany. Przykryć. Ja używam do tego tetrowej ściereczki, bo wydaje mi się, że powinno to w miarę oddychać. (Uprzedzając pytania - nie, ściereczka nie jest zrobiona z pieluchy, tylko z maseczki chirurgicznej) Po kilkunastu godzinach zamieszać. Drugiego dnia dodać kolejne 100 g mąki, dolać wody do konsystencji i wymieszać. Kolejne dwa dni powtarzać procedurę. Piątego dnia można piec chleb. Po zrobieniu chleba do pozostałej części zakwasu można dodać trochę mąki i wody (dokarmić) i po paru godzinach schować do lodówki. Przed kolejnym pieczeniem wyjąć na parę godzin na ogrzanie i wykorzystywać.

A teraz czas na chleb.

Składniki: (na formę o pojemności ok. 3l)

200 g zakwasu z przepisu powyżej
200 g mąki żytniej razowej
200 g mąki pszennej razowej
400-500 ml letniej wody
500 g młóta
300 g białej mąki pszennej
1,5 łyżeczki soli
olej do posmarowania formy

Etap I: (wieczorem lub przed pójściem od pracy)

W dużej misce wymieszać zakwas, mąki razowe i dolać tyle wody, aby dało się wymieszać i było lekko lejące. Przykryć i odstawić na ok. 8 godzin w przytulne miejsce.

Etap II: (wcześnie rano lub po południu)

Do ciasta dodać młóto, białą mąkę, posolić i dokładnie wymieszać. Formę natłuścić. Nałożyć ciasto do formy i odstawić na 2-3 godziny w ciepłe miejsce.

Etap III: (późno rano lub wieczorem)

Piekarnik nagrzać do 250°, wstawić chleb i od razu zmniejszyć ustawioną temperaturę na 200°. Piec godzinę. Potem wyłączyć grzanie i zostawić na chwilę w studzącym się piekarniku. Gdy troszeczkę przestygnie wyjąć chleb z formy i ustawić do góry nogami, aby stygł dalej.

Muffiny z jabłkami

2011-07-09T17:17:00.000+02:00

Składniki do tych muffinek są raczej jesienne, ale akurat takie miałam pod ręką i oto co z nich wymyśliłam

Składniki:

380 g mąki
2 łyżeczki proszku do pieczenia
100 g cukru
szczypta soli
łyżeczka cynamonu
3 jabłka
250 ml mleka
2 jajka
100 g oleju

Wymieszać mąkę, proszek do pieczenia, cynamon, sól i cukier. Jabłka obrać i zetrzeć na tarce, dodać do "suchych" i dokładnie wymieszać. W drugiej misce połączyć mleko, roztrzepane jajka i olej. Wlać "mokre" do "suchych" i wymieszać. Nakładać do natłuszczonych foremek. Piec 20 minut w 200 st. C. Po upieczeniu parę minut potrzymać w formie po czym wyjąć.

Makaron ze wstążkami z cukinii

2011-07-08T19:30:00.000+02:00

Już miałam nie gotować obiadu, kiedy leżąca na stole cukinia powiedziała do mnie: "zrób ze mnie coś prostego po włosku - nie narobisz się, a będzie co jeść". I tak się stało. Dawno mnie kusiło, żeby użyć obieraczki do stworzenia wstążek z cukinii, to wykorzystałam okazję i sprawdziłam czy to zadziała. Zadziałało. :-)

Składniki

400 g makaronu (najlepsze byłyby wstążki, z braku laku dałam spaghetti)
1 dość duża cukinia
3 ząbki czosnku
2 łyżki posiekanej świeżej natki pietruszki
oliwa
sól, pieprz

Makaron ugotować al dente. Cukinię umyć, obrać ze skóry i następnie obieraczką zestrugać wzdłuż na cienkie plastry. Czosnek pokroić na plasterki. Rozgrzać oliwę i podsmażyć na niej czosnek. Dodać cukinię i smażyć aż puści sok i rozmięknie. Przyprawić. Wymieszać makaron z cukinią, nałożyć na talerze i posypać natką.

Nie daliśmy się E.Coli! - podsumowanie akcji

2011-06-26T06:41:00.000+02:00

Akcja "Nie dajmy się E.coli!" dobiegła końca. Można chyba spokojnie powiedzieć, że przez te 10 dni panika na temat E.coli też dobiegła końca. Nie daliśmy się! Nadal (znowy?) jemy te podejrzane warzywa. I tak trzymać!

Jako że była to moja pierwsza akcja, nie obyło się bez drobnych (mam nadzieję) wpadek. Bardzo Was za nie przepraszam. Tym bardziej cieszę się, że tyle blogów wzięło udział w tej akcji. Nie zostawiliście mnie samej. Dziękuję!

A teraz czas na podsumowanie:

Do walki z paniką bakteriową stanęło 14 warzywnych wojowników:

w dywizji pomidorów:

Chrupiąca sałatka z rzodkiewkami z bloga Co w książce kulinarnej ukryte
Pomidory codzienne z bloga Zapiski kuchenne Peli
Filety z kurczaka z oliwkami w sosie pomidorowym z bloga Dobre smaki
Pomidorowy krem na gorąco z bloga Domi w kuchni
Pomidory w jajeczniczkach z bloga Z rzadka notatki i gadki szmatki z szufladki, rabatki i z kątów chatki
Krem ze świeżych pomidorów z bloga Dobre smaki
Chłodnik pomidorowo-paprykowy z bloga Zapiski kuchenne Peli
pododdział weteranów (archiwalne prorocze wpisy)

Balsamiczne pomidorki bez EHEC z bloga Just Great Food

w pułku ogórków:

Chrupiąca sałatka z rzodkiewkami z bloga Co w książce kulinarnej ukryte
Sushi maki po polsku z bloga Dorota smakuje
Kolej na ogórka z bloga Zapiski kuchenne Peli
Zielona kanapka z bloga Zapiski kuchenne Peli
Pomidory w jajeczniczkach z bloga Z rzadka notatki i gadki szmatki z szufladki, rabatki i z kątów chatki
Chińska sałatka z ogórka z bloga Dobre smaki

w drużynie kiełków:

Sałatka z porem z bloga Healthy cooking methods
Wiosenna ricotta z bloga Healthy cooking methods
Pomidory w jajeczniczkach z bloga Z rzadka notatki i gadki szmatki z szufladki, rabatki i z kątów chatki

(niektóre przepisy występują kilkukrotnie bo zawierają więcej niż jeden waleczny składnik)

Na specjalne wyróżnienie (honorowe, bo przecież nie chodziło tu o nagrody) zasługują

Pela (Zapiski kuchenne Peli) - Medal za Wytrwałość za przygotowanie aż 4 przepisów
ABX (Z rzadka notatki i gadki szmatki z szufladki, rabatki i z kątów chatki) - Order Kreatywności za umieszczenie w jednym przepisie wszystkich trzech składników

Niezależnie od tego dziękuję wszystkim uczestnikom i każdemu z osobna: Pelu, Doctorze, Doroto, Domi, Just-Great-Food, Wrotko i ABX-ie, to dzięki Wam ta akcja miała sens i sprawiła mi tyle radości. Mam nadzieję, że dla Was też była to dobra zabawa. Dziękuję też Rafałowi z Miksera za ciągłe ulepszanie

Chińska sałatka z ogórka

2011-06-24T06:04:00.003+02:00

Moi znajomi, gdy przeczytali o akcji Nie dajmy się E.coli!, byli w szoku. No bo jak to? Wszyscy wiedzą, że nie znoszę nawet zapachu zielonego ogórka, nie mówiąc już o jego jedzeniu. A tu akcja, w której promuję jedzenie tego właśnie ogórka? Świat stanął na głowie!

Nie, moja agurofobia nie minęła. Nadal nie jem ogórków w stanie surowym. Ale w formie przetworzonej już stają się dla mnie jadalne. Na przykład marynowane. Nie robię ich własnoręcznie, bo nie wytrzymałabym tego zapachu przy krojeniu, ale wyręcza mnie w tym Mój Kochany Mąż.

Przepis pochodzi z autentycznej chińskiej książki kucharskiej, którą MKM przywiózł mi z Szanghaju. Książka jest dwujęzyczna - chińsko-angielska, ale to tylko w teorii. Na przykład w tym przepisie w wersji angielskiej nie ma podanej ilości octu. Musiałam rozszyfrowywać krzaczki, żeby wiedzieć ile tego dodać. Na szczęście angielski Wikisłownik ma wygodne wyszukiwanie krzaczków po ilości kresek i zajęło mi to raptem z dwie godziny a moja znajomość chińskiego wzrosła skokowo.

Składniki:

250 g ogórka pokrojonego w słupki
2 główki czosnku, obrane i pokrojone na duże kawałki
pół łyżki soli
cukier
3 łyżki octu
posiekana czerwona papryczka chilli

Wymieszać ogórka, czosnek i sól. Odstawić na 20 minut po czym spłukać zimną wodą i osuszyć. Wymieszać z pozostałymi składnikami i odstawić na przynajmniej 5 godzin.

Uwaga! Ostre!
Zwłaszcza ostatnio, bo M. szaleje i zamiast jednej dał trzy papryczki.

Sernik na zimno dla taty

2011-06-23T17:46:00.001+02:00

Mój tata jest wielkim fanem serników, dlatego z okazji jego dnia postanowiłam przyrządzić coś sernikowatego. Na prawdziwy pieczony sernik zabrakło mi czasu i sił - wczorajszy dzień spędziłam w biegu i podróży międzymiastowej. Dlatego tym razem stanęło na szybkościowym serniku z galaretek i serków homogenizowanych.

Na sernik złożyły się:

herbatniki jako spód
pianka sernikowa o smaku agrestowym (podwójna porcja) robiona w poniższy sposób:
torebkę galaretki z proszku rozpuszczamy w gorącej wodzie, w połowie ilości wody względem tego co radzą w przepisie na opakowaniu, następnie mieszamy z 200-300 g waniliowego serka homogenizowanego
brzoskwinia pokrojona w plasterki
galaretka o smaku pomarańczowym

Sernik zrobiłam w małej tortownicy.

Tata, wielki łasuch, oczywiście się ucieszył :-)

A ja dodaję ten przepis do akcji Przysmaki dla taty.

Podobne przepisy:

Różowa pianka

Krem ze świeżych pomidorów

2011-06-23T05:25:00.001+02:00

Oto kolejny przetestowany przepis z "Kuchni malucha"

Składniki:

1 kg pomidorów
1 cebula
2-3 ząbki czosnku
2 łyżki świeżej bazylii lub 1 suszonej
2 szklanki wody
sól (jak to u mnie - prawie nic), pieprz (trochę więcej)
oliwa do smażenia (1/4 szklanki)
250 g suchej bułki lub chleba (dałam mniej, ok. 180, bo nie miałam więcej)

Pomidory sparzyć i obrać ze skórki. Cebulę i czosnek obrać i posiekać. Rozgrzać oliwę i zeszklić jedno i drugie. Pomidory drobno pokroić, bazylię porwać na kawałeczki. Do cebuli z czosnkiem dodać pomidory, bazylię, wodę i przyprawy. Zagotować i gotować, aż pomidory się rozgotują (dałam im na to kwadrans). Chleb pokroić na kawałeczki. Zdjąć zupę z ognia, dodać chleb i zostawić do ostygnięcia. Zmiksować.

Przyznam, że nie spodziewałam się takiego efektu. Krem zachwycił nie tylko Maleństwo, ale i jego ojca, który jest zadeklarowanym wrogiem zup. Polecam więc dla wszystkich zupowych niejadków.

Przepis uczestniczy w mojej akcji Nie dajmy się E.coli!, do której oczywiście wszystkich serdecznie zapraszam.

Filety z kurczaka z oliwkami w sosie pomidorowym

2011-06-15T18:29:00.000+02:00

Tak jak ogólnie nie lubię oliwek, tak ostatnio odkryłam, że uwielbiam połączenie oliwek i sosu pomidorowego. A to za sprawą panny Malwinny i jej kurczaka po marokańsku. Teraz przy okazji mojej akcji Nie dajmy się E.coli! przygotowałam wariację na ten temat.

Oczywiście przed przygotowaniem dokładnie umyłam ręce. Jak zawsze.

Składniki

2 piersi z kurczaka podzielone na filety (ok. 800g)
150 g czarnych oliwek
4 pomidory (ok. 600g)
2 cebule
łyżeczka tymianku
4 ząbki czosnku
oliwa do smażenia
sól
pieprz

Piersi umyć, oczyścić i podzielić na filety. Filety podsmażyć z obu stron na oliwie (aż zbieleją) po czym wyjąć z patelni i odsączyć. Cebulę i czosnek obrać i posiekać, po czym razem z tymiankiem wrzucić na rozgrzaną oliwę (może być ta od kurczaka). Smażyć kilka minut. Pomidory sparzyć, obrać ze skóry i pokroić w kostkę. Do cebuli dodać pomidory, oliwki, sól i pieprz. Dodać filety, przykryć i dusić ok 25 minut.

Nie dajmy się E.coli!

2011-06-14T18:13:00.004+02:00

Ostatnio za sprawą pałeczki okrężnicy (Escherichia coli) na Europę padł blady strach. Po krowach, świniach i drobiu nadszedł czas, aby zacząć bać się warzyw. Konsumenci w Europie i nie tylko wpadli w panikę i nagle przestali kupować jarzyny. Tony ogórków i pomidorów gniją i idą na zmarnowanie.

A może można inaczej?
Przecież aby uchronić się przed zakażeniem E.coli wystarczy dokładnie myć ręce i warzywa. Nie mówiąc już o gotowaniu, które zabija bakcyle co do jednego.

Proponuję zatem krótką akcję mającą na celu podreperowanie nadwątlonej reputacji pomidorów, ogórków i kiełków. Przygotowujmy potrawy z tych warzyw, oczywiście z zachowaniem odpowiednich środków ostrożności. Cieszmy się smakiem i nie dajmy zbankrutować naszym rolnikom.

Nie przestraszny się krwiożerczego pomidora i ogórka-zabójcy! Nie dajmy się E.coli!

Akcja będzie trwać od 15 do 25 czerwca 2011. Można dołączać na Mikserze lub po prostu wklejać linki do przepisów w komentarzach do tego posta.

Kod banera do pobrania:

To moja pierwsza akcja kulinarna, do tego dość spontaniczna, więc proszę o wyrozumiałość. Postaram się, aby wszystko przebiegało jak najlepiej.

PS.

Proszę o niedodawanie archiwalnych przepisów, zwłaszcza z czasów przed paniką (chyba, że z dobrym uzasadnieniem)
Nie chciałabym być źle zrozumiana - prześmiewczy ton tego zaproszenia dotyczy nie samych zakażeń, bo to bardzo smutna sprawa i nie powinno się na jej temat żartować, a nieuzasadnionej paniki która po nich nastała
W zgłoszonej potrawie nie muszą występować wszystkie składniki na raz, ważne, żeby był przynajmniej jeden z nich
Wybrane warzywo (lub warzywa) w składnikach powinno występować surowe i świeże, potem możemy z nim zrobić co nam się żywnie podoba.

Koktajl truskawkowy dla Maleństwa

2011-06-13T18:42:00.000+02:00

Nazwa mogłaby sugerować, że przepis pochodzi z "Książki kucharskiej Kubusia Puchatka". Ale tak nie jest. Chociaż tam też można znaleźć przepis na koktajl z truskawek. Ten jednak pochodzi z książki "Kuchnia malucha".

Na początku trochę obawiałam się dodania do koktajlu owocowego płatków owsianych, ale niepotrzebnie. Płatki sprawiają, że koktajl jest łagodniejszy w smaku, nie mówiąc już o tym, że pewnie jest też zdrowszy.

Składniki:

3 łyżki płatków owsianych
250 g truskawek (ponoć maliny lub banan też dobre)
szklanka jogurtu lub maślanki
szklanka soku pomarańczowego lub jabłkowego
łyżka cukru

Płatki owsiane zalać wrzątkiem i odstawić na kilka minut. Truskawki umyć i obrać z szypułek. Owoce, jogurt/maślankę, sok, cukier i odcedzone płatki zmiksować. Można zostawić kilka truskawek do dekoracji.

Maleństwu smakowało. Reszcie rodziny też.

Paratha z groszkiem

2011-05-03T16:53:00.001+02:00

Czas na kolejne indyjskie danie w podróży Z widelcem po Azji. Po raz kolejny korzystałam z książki „Kuchnia indyjska wegetariańska” Joanny Sucheckiej. Ponieważ jednak musiałam przepis sklejać z kilku (bo stosowałam się do wskazówek typu: „zrobić jak w przepisie na to i to”), to końcowy może się różnić od tego książkowego. Poniższe jest sklejeniem w jedną całość mniej więcej czterech przepisów.

Ponieważ nie mam ghi, używałam zamiast niego oleju. Tam gdzie piszę „olej” wszędzie powinno się użyć ghi.

Składniki na ciasto:

2 szklanki mąki pszennej
2 szklanki razowej mąki (ja używam pszennej - grahama)
pół łyżeczki soli
łyżka oleju

Składniki na nadzienie:

400-500 g zielonego groszku (używam mrożonego)
2,5 łyżeczki zmielonej kolendry
pół łyżeczki kuminu
1 zmielony goździk
pół łyżeczki chilli
pół łyżeczki soli
ćwierć łyżeczki kardamonu
ćwierć łyżeczki cynamon

Ugotować groszek, wymieszać z przyprawami i rozgnieść lub lekko podmiksować. Nadzienie gotowe.

Wymieszać mąki, sól i olej. Dolewać wody i wygniatać tak aby uzyskało konsystencję nadającą się do wałkowania. Wygniatać przynajmniej 5 minut.
Odrywać po dwa równe kawałki i rozwałkowywać na cieniutkie placki możliwie podobne do siebie. W tym czasie reszta ciasta powinna być przykryta wilgotną ściereczką. Na jeden z bliźniaczych placków nałożyć nadzienie, drugi posmarować olejem i położyć tłustą stroną na nadzieniu. Połączyć brzegi i lekko rozwałkować całość. Smażyć na małej ilości tłuszczu aż zbrązowieje. W książce kazali zrobić suche i chrupiące, ale mnie miękkie bardziej smakuje.

Z podanej ilości składników wychodzą mi 4 placki wielkości dużej patelni.

Kolejna moja potrawa z serii „brzydkie ale pyszne”…

Potrawa przygotowana w ramach akcji Ireny i Andrzeja

Laddu

2011-04-21T19:11:00.002+02:00

To chyba najbardziej oczekiwany przepis na tym blogu. Dawno zamierzałam go umieścić, ale nie składało się, bo rzadko robię laddu. Jest bardzo pracochłonne i zwykle mi się po prostu nie chce za nie zabierać. Tym razem było robione na specjalne zamówienie.

Dotychczas robiłam trochę spolszczoną wersję, wykorzystując mąkę kukurydzianą zamiast grochowej. Ale teraz mam już mąkę grochową zrobioną osobiście przez Mojego Kochanego Męża i mogę robić w pełni prawdziwe laddu. Porównując smak "prawdziwego" i "podrobionego" stwierdzam, że różnica nie jest duża, więc jak się nie ma mąki grochowej (a ja jej w żadnym polskim sklepie nie widziałam, nawet w Kuchniach Świata) spokojnie można ją zastąpić kukurydzianą. Nawet kolor mają podobny.

Ponieważ mąka produkcji MKM jest na razie bardzo gruboziarnista to muszę dodawać mniej masła niż w przepisie. Ale zamierzamy sobie sprawić odpowiednie sitko i ten problem zniknie.

Przepis pochodzi z książki „Kuchnia indyjska wegetariańska” autorstwa Joanny Sucheckiej.

Składniki:

1,5 szklanki mąki grochowej (lub kukurydzianej)
1 szklanka mąki pszennej
200-300 g masła (dla bardzo gruboziarnistej mąki 150 g)
3/4 szklanki cukru pudru
ewentualnie rodzynki lub orzechy

Masło roztopić w garnku. Dobrze jest wziąć stosunkowo duży garnek, aby się wygodnie mieszało. Mąki wymieszać i wsypać do masła. Prażyć na małym ogniu przesuwając łopatką po dnie garnka aż mąki wyraźnie zbrązowieją. W książce jest napisane, że powinno to zając 20-30 minut. Mnie zawsze zabiera więcej. Nawet do godziny. Jeśli dodajemy orzechy lub rodzynki to należy je dodać pod koniec prażenia.
Zdjąć masę z ognia, dodać cukier i wymieszać.
Zostawić aż ostygnie na tyle, aby nie parzyło w palce, po czym formować w kulki.

Tym przepisem dołączam się do akcji Grumków Z widelcem po Azji. Dziwię się, że tak późno, bo kuchnie azjatyckie to przecież to co tygrysy lubią najbardziej.

Z racji użycia mąki z warzywa strączkowego dodaję też ten przepis do akcji Warzywa w słodyczach. Jakby ktoś się pytał jak się taką mąkę robi, to po prostu się mieli groch - cały lub w połówkach. MKM robi to śrutownikiem.

Sałatka na A jak ... ananas

2011-03-29T17:47:00.000+02:00

Po pewnej przerwie wracam do udział w Barze sałatkowym.W tej edycji Pela rozpoczęła z nami "sałatkowy alfabet". Myślałam, myślałam i myślałam, co by za sałatkę na A zrobić. Nie wpadłam na nic oryginalnego, więc głównym składnikiem mojej sałatki stał się ananas. Wymyśliłam sobie połączenie ananasa z selerem naciowym, który smutno leżał na lodówce czekając na jakieś wykorzystanie. I wiecie co? Ananas i seler naciowy pasują do siebie idealnie! Aż się zdziwiłam, że tak dobrze współgrają. Na koniec dorzuciłam rodzynki, żeby nie było tak blado i sałatka gotowa.

Składniki

300-350 g ananasów z puszki
3 łodygi selera naciowego
garść rodzynek
3 łyżki zalewy z ananasów
łyżeczka soku z cytryny

Ananasa pokroić na kawałki, a selera na plasterki grubości ok. pół centymetra. Rodzynki namoczyć w zalewie z ananasów wymieszanej z sokiem z cytryny.

Wymieszać ananasa z selerem, dodać rodzynki wraz z zalewą i wymieszać. Odstawić na jakiś czas, aby się przegryzło.

Kotlety warzywne

2011-02-27T17:30:00.000+01:00

Ta potrawa jest moim wielkim sukcesem. Mój teść po pełnym rezerwy spróbowaniu stwierdził, że "to jest naprawdę dobre". Po czym powtórzył to (pochwałę) jeszcze trzy razy. Wydarzenie jest to wielkie, bo nasze gusty kulinarne mieszkają na antypodach względem siebie. Dotychczas tylko raz się zdarzyło, że jakąś potrawę pochwalił (a konkretnie po prostu klopsa). Dziwowisko tym większe, że tym razem jest to potrawa bezmięsna.

Składniki:

ok. 1/2 kg marchwi
4 średnie pietruszki
2 duże selery
2 małe cebule
2 jajka
8 łyżek bułki tartej
2 łyżki posiekanej natki pietruszki
pół łyżeczki soli
oliwa z oliwek

Marchewkę, pietruszkę i selery umyć, obrać i ugotować na parze. Cebulę obrać i posiekać. Zeszklić cebulę na oliwie. Ugotowane warzywa zemleć lub posiekać. Ja użyłam do tego siekającej przystawki do blendera. Jajka roztrzepać i wymieszać z cebulą (można dorzucić razem z oliwą, na której się smażyła), warzywami i nacią (o przepraszam - z odrostami), posolić i dokładnie wymieszać dosypując bułki tartej.

Z masy formować płaskie kotleciki i smażyć na oliwie aż do przyrumienienia się.

Kotlety dobrze współgrają z sosem chrzanowym.

Muffiny z musli

2010-12-04T10:21:00.000+01:00

Przepis pochodzi z książki "Rok z kuchni". Z tej książki robiłam już roladę jabłkową. Niestety jeszcze się nie dorobiłam muffinkowej formy, więc tradycyjnie robiłam je w postaci babeczek.

Składniki:

150 g mąki pszennej
75 g razowej mąki żytniej
100 g musli (nie licząc tego do posypania)
120 g rodzynek
120 g cukru
2 jajka
250 g mleka
100 g masła
łyżeczka proszku do pieczenia
szczypta soli

Stopić i ostudzić masło. Wymieszać mąki, proszek do pieczenia, musli, rodzynki, cukier i sól. Jajka ubić wraz z mlekiem i wymieszać z masłem. W sypkich składnikach zrobić dołek i wlać do niego mokre. Wymieszać. Jak to przy muffinkach ma być byle jak i z grudkami. Nałożyć od foremek z papilotkami lub natłuszczonych. Posypać musli. Piec 20 minut w temperaturze 210 stopni. Wyjąć z piekarnika, zostawić na 5 minut po czym wyjąć z foremek. Pozostawić na metalowej kratce do wystudzenia.

Idealne na drugie śniadanie.

Risotto z dynią

2010-12-03T18:04:00.000+01:00

Ze sto lat nie robiłam risotta, właściwie to nie wiem czemu, bo je bardzo lubię.
Przepis pochodzi z "Encyklopedii kuchni włoskiej", tej samej z której mam przepis na pizzę i na lazanię. W tej książce większość składników jest podana w filiżankach, które ja traktuję jako szklanki, bo tak mi wynika z podanego na końcu przelicznika wag i objętości.

Składniki:

1 kg obranej i oczyszczonej dyni
ćwierć szklanki oliwy
2 szklanki ryżu
pół szklanki wytrawnego wina (w przepisie było białe, ja z braku laku użyłam czerwonego, na końcowy kolor potrawy to nie wpłynęło, bo dynia przebiła wszystko)
4 szklanki rosołu (użyłam wywaru ziołowego co sprawiło, że przepis nagle stał się wegetariański)
szklanka startego żółtego sera
ćwierć szklanki masła
sól, pieprz

W oryginalnym przepisie zamiast żółtego sera był parmezan. Ja niestety w tej chwili go nie mam na stanie, stąd żółty ser. Ponieważ parmezan jest suchszy i mniej tłusty to zmniejszyłam też o połowę ilość masła (w przepisie było pół a nie ćwierć i tę drugą połowę dodawało się razem z serem).

Dynię pokroić na drobne kawałki. Stopić masło, dodać oliwę i do rozgrzanych tłuszczy wsypać kawałki dyni. Smażyć na małym ogniu do miękkości. Dodać ryż, smażyć przez 2 minuty. Cały czas trzeba mieszać, i teraz i w dalszych etapach, dalej nie będę już o tym pisać. Dodać wino i gotować na średnim ogniu, aż całe zostanie wchłonięte. Przyprawić. Dolewać po pół szklanki wywaru i gotować, aż dana porcja zostanie wchłonięta, po czym dolewać nową i tak w koło Macieju. Gdy skończy nam się wywar, to ryż powinien być miękki. W książce piszą, że powinno to zając 15-18 minut, ale mój ryż nie chciał chłonąc i zajęło mi to dwadzieścia kilka. Zdjąć z ognia, dodać ser i wymieszać. Jeść póki gorące.

Barszcz czerwony

2010-11-07T23:03:00.002+01:00

Ten wpis jest dodatkiem do pierwszego z moich przepisów w akcji Gotujemy po polsku! organizowanej pod patronatem zPierwszegoTłoczenia.pl. Opisywany w nim zakwas zdążyłam wykorzystać, więc mój udział w tej zabawie tak jak zaczął się tak i skończy się buraczkowo.

Składniki

1,5 kg czerwonych buraków
zakwas z buraków
150 g łopatki wieprzowej bez kości
porcja obranej włoszczyzny w niewielkich kawałkach
liść wawrzynu, kilka ziarenek pieprzu, trzy ziarna ziela angielskiego
sól, pieprz, majeranek, cukier

Mięso i włoszczyznę zalać 2 litrami zimnej wody, dodać liść, pieprz i ziele, zagotować i gotować ok. pół godziny. Po tym czasie wyjąć wszystko, zostawić sam wywar, do którego wrzucić obrane i pokrojone w słupki buraki. Gotować na małym gazie przez około 40 minut. Następnie dodać zakwas, doprawić i doprowadzić prawie do wrzenia. "Prawie", aby na wszelki wypadek nie stracił koloru.

Na zdjęciu widać wychylające się z barszczu uszka. Przepis na te uszka zamieściłam w pierwszej edycji Gotowania po polsku. W zeszłym roku dla odmiany był żurek, czyli kwaśne zupy są widać dla mnie motywem przewodnim przewijającym się przez kolejne lata. Ciekawe, ciekawe...

Smalec

2010-11-07T21:32:00.001+01:00

Oto moja trzecia potrawa przygotowana w ramach akcji Gotujemy po polsku! organizowanej wraz z serwisem zPierwszegoTłoczenia.pl. Było obiadowo, było też deserowo, teraz czas na kolacyjno-śniadaniowo.

Przepis na smalec do smarowania chleba zasadniczo dostałam od swojej mamy. Zasadniczo, bo mama najczęściej robi go z pieczarkami a moja druga połówka ma jakiś wrodzony wstręt do grzybów. W związku z tym przepis musiałam nieco przerobić.

Składniki:

250 g słoniny
100 g podgardla
3 cebule

Słoninę pokroić w kosteczkę i długo (bardzo długo, tzn. nawet kilka godzin) wytapiać na bardzo małym ogniu. Kiedy już pozostanie nam tylko płynny tłuszcz i wysuszone skwarki, dodać do tego posiekane drobno podgardle i z niego też wytopić co się da. Cebule posiekać i pod koniec dodać do wszystkiego. Gdy cebulka się ładnie zrumieni można smalec zdjąć z ognia i wlać do miski lub słoika. Odstawić na kilka godzin, aby stężał. Nie należy w tym czasie wkładać do lodówki, bo zrobi się twardy i trudny do smarowania. I tyle.

Ciasto polskie z rodzynkami i kruszonką

2010-11-07T16:47:00.001+01:00

Oto moja druga propozycja do zabawy Gotujemy po polsku! pod patronatem zPierwszegoTłoczenia.pl. Tym razem będzie na słodko.

Czytałam kiedyś, że ciasto drożdżowe jest od tak dawna w polskiej kuchni i jest dla niej tak charakterystyczne, że dawniej w języku francuskim było ono nazywane ciastem polskim. Dzisiaj upiekłam więc ciasto polskie z rodzynkami i kruszonką, czyli zwykłego drożdżowca.

Składniki:

0,5 kg mąki pszennej
50 g świeżych drożdży
3/4 szklanki mleka
pół szklanki cukru
małe opakowanie cukru pudru
5 jajek
75 g roztopionego i ostudzonego masła
szklanka rodzynek

Składniki na kruszonkę

25 g roztopionego i ostudzonego masła
mąka
cukier

Uwaga na początek - wszystkie składniki powinny być w temperaturze pokojowej!

Z drożdży, mleka, szczypty mąki i szczypty cukru zrobić zaczyn. Odstawić na ok. 20 minut.

Po tym czasie wsypać mąkę do miski, dolać zaczyn i dodać pozostałe składniki, wymieszać i wyrobić. Odstawić w ciepłe miejsce aby podwoiło swoją objętość (zazwyczaj zabiera to około godziny).

Nagrzać piekarnik na 180 stopni. Formę natłuścić. Rodzynki sparzyć, odcedzić, obsypać mąką. Dodać je do ciasta i jeszcze raz wyrobić. Dobrze wyrobione ciasto drożdżowe charakteryzuje się tym, że przestaje kleić się do rąk. Wyłożyć ciasto na blachę. Zrobić kruszonkę, tzn. do masła dosypywać mąkę i cukier aż będzie się ładnie kruszyć (ja to robię na oko). Posypać kruszonką ciasto. Piec ok. 45 minut.

Zakwas z buraków

2010-11-06T08:54:00.000+01:00

W tym roku już po raz trzeci Irena i Andrzej razem z serwisem Z Pierwszego Tłoczenia organizują wspólne blogowe gotowanie po polsku. I po raz trzeci ja też będę uczestniczyć w tej zabawie. Dwa lata temu Gotowanie po polsku to była pierwsza zabawa blogowa, w której wzięłam udział. Wtedy takich zabaw było bardzo niewiele, teraz jest ich mnóstwo. Na tyle dużo, że już praktycznie przestałam w nich brać udział. Ot, przesyt. Ale jest kilka takich, które co roku wracają i do których tak się przyzwyczaiłam, że staram się w nich nadal wziąć udział. Gotowanie po polsku oczywiście do nich należy.

Ostatnio jak widać mam mało czasu na blogowanie. Naturalnie cały czas gotuję i nawet robię temu, co upichcę, zdjęcia, ale już żeby dodać komentarz słowny to czasu i zapału nie starcza. Jednak, że już od dawna planowałam, co zrobię z okazji Gotowania po polsku, to nie mogę teraz przecież tak łatwo zrezygnować!

Trzy potrawy, które zaplanowałam na ten czas są "każda z innej bajki". Trzy zaplanowałam, ale może jak się rozbucham to do jutra jeszcze coś dodatkowego wymyślę.

Pierwszy przepis jest bardzo tradycyjny. Jest to zakwas na barszcz czerwony. Nigdy jeszcze nie robiłam takiego tradycyjnego barszczu na zakwasie, zawsze szłam na skróty i dosypywałam kwasu cytrynowego. Czas to zmienić! Przepis na zakwas wzięłam od Myszy Klapsiary.

Składniki:

ok. 0,5 kg buraków (Mysza podaje w przepisie dwie sztuki, ja miałam małe buraki to dałam trzy)
kromka razowego chleba
2 ząbki czosnku
2 liście wawrzynu
4 ziela angielskie
łyżka soli
0,5 łyżeczki soli
3 szklanki przegotowanej ciepłej wody

Buraki obrać i pokroić w plastry. Włożyć do litrowego słoja lub garnka. Chleb połamać na kawałeczki, dodać wraz z przyprawami do buraków. Zalać wodą i odstawić na cztery dni. Gdzieś w Internecie znalazłam pomysł, żeby przykryć pokłutym papierem i tak też zrobiłam. Po tym czasie zlać zakwas do butelki i można wykorzystać teraz lub za jakiś czas do barszczu.

Podeszłam z lekką nieśmiałością do tego przepisu, bo gdzieniegdzie kazali w takim przypadku dawać 2 kg buraków a nie 2 sztuki. Niepotrzebnie, bo zakwas wyszedł piękny - pachnący i o głębokim karmazynowym kolorze.

Pierwszy tort

2010-09-12T16:09:00.000+02:00

Ten tort był pierwszy z kilku powodów. Po pierwsze, to pierwszy tort jaki przygotowałam. Po drugie, to pierwszy tort urodzinowy mojego synka. Tak czy inaczej był wyjątkowy.

Przygotowałam go tak, aby nie bać się i dać jubilatowi do spróbowania. Przede wszystkim zrobiłam specjalny biszkopt bez proszku do pieczenia i z małą ilością cukru. Opierałam się na przepisie na biszkopt z morelami ze strony Przepisy kulinarne dla niemowląt. Ale tak naprawdę to mogłam sama go wymyśleć, bo biszkopt jak biszkopt, dużo do wykombinowania to nie ma. Poza tym zamiast kremu było tylko trochę bitej śmietany bez cukru. A do ozdoby owoce. O dziwo, mimo że takie zdrowe, to wyszło nawet smaczne.

Składniki na biszkopt

5 jajek
szklanka mąki
pół szklanki cukru

Jajka umyć, oddzielić żółtka od białek. Białka ubić na gęstą pianę, dodać cukier i nadal ubijać. Dodać żółtka i delikatnie wymieszać trzepaczką. Powoli dodawać przesianą mąkę i mieszać. Wylać do natłuszczonej lub wyłożonej papierem do pieczenia formy. Piec 15 minut w 180 stopniach.

Ja piekłam w prostokątnej formie. Gdy mój biszkopt wystygł podzieliłam go na pół i z każdej połówki wycięłam kształt lokomotywy. Spód posmarowałam bitą śmietaną i wyłożyłam połówkami winogron i owocami borówki amerykańskiej. Na to nałożyłam górną część, posmarowałam resztą śmietany i udekorowałam połówkami winogron i brzoskwinią pociętą na plastry.

Sto lat Maluszku!

Sałatka na lato (kończące się)

2010-09-06T20:12:00.000+02:00

Reaktywacja Baru sałatkowego u Peli bardzo mnie ucieszyła. Kiedy Bar powstał miałam nadzieję podciągnąć się nieco w sałatkach, które obok zup są moją piętą achillesową. To nie tak, że mi sałatki nie wychodzą. Jak już się za nie wezmę to zazwyczaj się udają. Ale nie czuję ich. Nie umiem wymyślić od zera sałatki z tego co mam. Jakoś to nie moja bajka. Na razie!
Nowa edycja Baru podoba mi się jeszcze bardziej, bo zmusza do myślenia i kreatywności. Pela podaje tylko "co" a każdy uczestnik wymyśla "ile" i "jak".
Zabawa w komponowaniem sałatki z zadanych składników była przednia. Tutaj jest zaproszenie do zabawy wraz ze spisem składników. Trochę w tych składnikach pozmieniałam, ale niedużo. Wypadł olej, bo nie był potrzebny i majonez, bo miałam ochotę na coś lżejszego.

Składniki:

250 g piersi z kurczaka
4 morele
150 g zielonych winogron
50 g selera naciowego (1-2 łodyżki)
4 liście sałaty lodowej
pół łyżeczki curry
sól, pieprz

Składniki na sos:

3 łyżki jogurtu
łyżeczka soku z cytryny
pół łyżeczki miodu
łyżeczka curry
sól, pieprz

Kurczaka umyć, oczyścić i pokroić w centymetrowe plastry. Natrzeć solą, pieprzem oraz curry i zgrillować. (Ja użyłam do tego patelni grillującej. Ponieważ kurczaka grillowałam a nie smażyłam to z przepisu wyleciał olej.) Po ostudzeniu plastry pokroić w kostkę. Owoce umyć. Morele przekroić na pół, wyjąć pestki. Powstałe połówki pokroić w ćwiartki (czyli tworzymy moreloósemki). Winogrona ciąć na połówki. Selera umyć i pokroić w cienkie słupki. Sałatę porwać. Wymieszać wszystkie owoce i warzywa. Składniki na sos wymieszać i gotowym sosem polewać sałatkę tuż przed jedzeniem.

A oto wersja dla Maleństwa (bez sosu i mięsa)

Ananas z cukinii

2010-08-30T19:59:00.000+02:00

Powiedziałam ostatnio nieopatrznie, że przyjmę każdą ilość cukinii, pomidorów i papryki. I zostałam przysypana warzywami. Nadszedł zatem czas na robienie przetworów. Na pierwszy ogień poszła cukinia a la ananas. Wykorzystałam przepis z My Cuisine.

Składniki:

1 kg obranej, oczyszczonej i pokrojonej w kostkę cukinii
330 g cukru
opakowanie cukru waniliowego
1 goździk
łyżeczka kwasku cytrynowego

Zagotować pół litra wody wraz z kwaskiem cytrynowym a następnie ostudzić. Cukinię ułożyć w szklanym naczyniu, zalać wodą z kwaskiem i przycisnąć czymś ciężkim. Po 24h odsączyć, ale nie wylewać wody. Do wody dodać goździki i cukier, zagotować. Dorzucić cukinię i gotować 7 minut. Nałożyć do słoików tak, aby zalewa przykrywała cukinię. Pasteryzować przez 15 minut.

Makaron z brokułami zapiekany pod czerwonym sosem

2010-08-26T13:21:00.002+02:00

Początkowo wpis ten miał być zatytułowany "Zapiekanka makaronowo-brokułowo-pomidorowo-paprykowa", ale w końcu udało mi się to nazwać czymś, co nie zawiera aż tylu łączników.
Potrawa inspirowana była kuchnią indyjską, ale tylko inspirowana. A założenie główne było takie, żeby mogło to zjeść moje jeszcze niemowlę a jednocześnie, żeby dla dorosłych też było smaczne. No i udało się. Zarówno my, jak i jeszcze niemowlę zjedliśmy bez grymasów.

Składniki:

600 g makaronu (użyłam wymieszanego penne ze świderkami, bo akurat miałam tylko pół paczki świderków i nie miałam co z nimi zrobić)
1 brokułowy kwiatostan
5 pomidorów
1 czerwona papryka
pół kubka jogurtu
łyżeczka garam masali, pieprz

Pomidory sparzyć, obrać i pokroić w kostkę. Paprykę oczyścić i też pokroić. Pomidory i paprykę zalać szklanką zimnej wody, zagotować i gotować na małym ogniu bez przykrywki, aby zgęstniało. Następnie zmiksować i nieco ostudzić.
Makaron ugotować na al dente.
Brokuła podzielić na różyczki, nogę pokroić w bardzo drobne słupki. Ugotować, najlepiej na parze.
Ostudzony sos wymieszać z jogurtem i przyprawami.
W naczyniu żaroodpornym układać warstwami makaron i brokuły polewając sosem. Zapiekać 15 minut w piekarniku nagrzanym do 180 stopni.

Ta potrawa też krzyczy "Viva la pasta!".

Podobne smaki:

Lasagne (od podstaw)

Penne z bakłażanem

2010-08-22T08:14:00.002+02:00

Zanabyłam bakłażana, bo miała być musaka. A tu kicha, bo część rodziny postawiła się okoniem i powiedziała: "Nie lubię musaki, wolałabym jakiś makaron." No i zaczęło się gorące poszukiwanie, jak zrobić coś do makaronu, coby zawierało bakłażana, było proste, łatwe i smaczne, a najlepiej żeby się samo zrobiło.

Na szczęście znalazłam ten przepis i w końcu udało się coś na obiad zrobić. Zwiększyłam tylko dwukrotnie ilość większości składników. No i użyłam świeżych, niezapuszkowanych pomidorów.

Składniki:

dwa bakłażany
8 pomidorów
2 cebule
4 ząbki czosnku
ostra papryczka
2 łyżki octu balsamicznego
4 łyżki śmietany
ok. 10 posiekanych listków bazylii
250 g startej mozzarelli
sól, pieprz
makaron penne

Bakłażana umyć i pokroić w centymetrową kostkę. Wrzucić na rozgrzaną oliwę i wymieszać tak, aby od razu całe kawałki pokryły się tłuszczem. Smażyć na średnim ogniu przez 7-8 minut.
Cebulę i czosnek obrać i drobno posiekać. Pomidory obrać i pokroić w niewielką kostkę.
Do bakłażana dodać cebulę i czosnek i podsmażać aż się zrumienią, po czym dodać pomidory.
Posolić, popieprzyć, pooctować i dorzucić bazylię, po czym dusić kwadrans.
Ugotować makaron.
Dodać do bakłażanów rozrobioną z małą ilością sosu śmietanę i wymieszać.
Na talerzach rozłożyć makaron, polać sosem i posypać mozzarellą. Zrobić zdjęcie i szybko wymieszać.

Potrawę dorzucam do akcji bakłażanowej i do akcji Viva la pasta!.

Podobne smaki:

Spaghetti z sosem dyniowym

Pieczony schab z papryką

2010-08-21T19:39:00.001+02:00

Nie mam dużego doświadczenia w pieczeniu mięs, ale coraz bardziej doceniam ten sposób ich przygotowania. Wymaga tak mało wysiłku...

Składniki:

ok. 1 kg schabu
4 ząbki czosnku
ćwierć dużej czerwonej papryki
sól, pieprz, majeranek
łyżka oleju

Schab umyć, natrzeć solą (małą ilością) i pieprzem. Posypać majerankiem. Ząbki czosnku obrać, paprykę oczyścić i pokroić w paseczki. Ponacinać mięso i w utworzone kieszonki wepchnąć czosnek i część papryki. Wepchnąć głęboko, bo jak będzie na wierzchu to się spali, tak jak to widać na załączonym obrazku.
Włożyć mięso do rękawa do pieczenia i podlać olejem. Obok ułożyć tę paprykę, która nie zmieściła się do środka. Rękaw pozwiązywać z obu końców i koniecznie przekłuć w paru miejscach. Chyba, że chcemy mieć w piekarniku bombę schabową. Piec 2 godziny w piekarniku nagrzanym do 180 stopni C. Do upieczonego mięsa podać wytworzony sos "własny" z pieczonymi papryczkami.

Potrawa ta powstała z okazji akcji "Paprykujemy...". Chyba gdybym nie miała świadomości, że właśnie trwa ta akcja to bym nie wpadła na pomysł dołożenia do środka papryki.

Następnym razem paprykę, którą położyłam obok pokroję dużo drobniej i może dodam tam też trochę posiekanego czosnku, aby wzbogacić smak sosu.

Gyros w picie a la... Biedronka

2010-08-17T17:37:00.004+02:00

Tak, jest mi wstyd. Skorzystałam z gotowców. I z przepisu z oferty Biedronki. No nie, za to mi nie wstyd, źródło jak źródło. A ja, wbrew głównemu nurtowi lubię kupować w Biedronce i nie wstydzę się tego. Owszem, są rzeczy, które są tam marnej jakości. Ale te po prostu omijam i kupuję gdzie indziej. A o gotowcach wypowiedziałam się już w komentarzu do posta Peli pt. "Czasami korzysta się z gotowca". Ja korzystam bardzo, bardzo rzadko. Ale i ja czasem popełniam ten grzech.
No to do rzeczy. Użyte gotowce to chlebek pita i "gyros z kurczaka". Użyty przepis jak zwykle pozmieniałam i dopasowałam do własnych potrzeb i posiadanych składników. Zwłaszcza sos jest bardzo mało podobny do tego z przepisu, chyba tylko liczba ząbków czosnku się zgadza.

Składniki:

6 chlebków pita
ok. 400 g "gyrosu z kurczaka" lub po prostu rozdrobionego pieczonego kurczaka
1 sałata lodowa (w oryginale była kapusta pekińska, ale akurat jej w najbliższym sklepie nie było i okazało się, że sałata lodowa też się nadaje i do tego całość wyszła bardziej wiosenno-letnia)
2 cebule
6 ogórków konserwowych
pół czerwonej papryki (to mój wymysł, bardzo udany)
pół kubka jogurtu
pół kubka śmietany
5 ząbków czosnku
2 łyżki pikantnego sosu chilli
ostra papryka w proszku
pół łyżeczki kuminu
sól, pieprz

Najpierw należy przygotować "sałatkę". Sałatę porwać na kawałeczki (lodowa jest świetna, bo łatwo się łamie). Ogórki pokroić w kostkę, cebulę w piórka a paprykę w paseczki. Wymieszać wszystkie te rośliny.

Z jogurtu, śmietany, posiekanego czosnku, chilli i przypraw zrobić sos przez wymieszanie.

Mięso podsmażyć.

Pity podgrzewać w tosterze przez ok. 2 minuty, po czym rozkrawać i napychać warstwami. Na dół mięso, polać je sosem i dopchnąć sałatką. I zajadać.

O ile z gotowego chlebka pita pewnie jeszcze kiedyś skorzystam, to ten "gyros" raczej już u mnie nie zagości. Równie dobre byłoby po dodaniu upieczonego mięsa kurczaka z przyprawami. A pracy by nie było dużo więcej.

A z tej oferty Biedronki jeszcze przynajmniej dwa przepisy mnie kuszą aby je zrobić.

Podobne smaki:

Tortilla z warzywami

Kurkumowy indyk z marchewką i kuskusem

2010-08-16T17:08:00.006+02:00

To potrawa z mojego żelaznego repertuaru, aż dziw, że jeszcze jej tutaj nie było. Przepis wzięłam dawno temu z internetu (chyba z onetu, o ile dobrze pamiętam) i w oryginale nazywał się "Kurczak po arabsku". Nie wiem na ile jest to naprawdę arabski przepis, w dodatku nie zawsze robię to z kurczaka, więc bez żalu pożegnałam się z tą nazwą. Tym razem było z indykiem.
Składniki:

ok. 600 g piersi z kurczaka lub z indyka
2-3 cebule
3 duże marchewki
szklanka wrzątku
kurkuma (bardzo dużo), papryka w proszku (dość dużo), imbir (trochę), cynamon (szczypta), sól i pieprz (jak kto lubi)
łyżka mąki kukurydzianej

Cebulę pokroić w piórka i podsmażyć. Ptaka pokroić w kostkę i smażyć razem z cebulą. Marchewkę pokroić w plasterki i gdy mięso będzie już z wierzchu podsmażone (tzn. białe) to dodać ją do smażących się rzeczy. Zalać wrzątkiem i dodać przyprawy. Dusić 15-20 minut. Pod koniec dodać mąkę rozrobioną w niewielkiej ilości zimnej wody. Podawać z kuskusem. Próbowałam kiedyś z ryżem i to nie było to. Tylko kuskus.

Podobne smaki:

Kurczakowa zupa curry

Twarożek dla M

2010-08-15T12:46:00.004+02:00

Od razu na wstępie uprzedzę, że to nie jest twarożek w moim guście. Ja lubię twaróg naturalny - tylko biały ser i śmietana. Bez żadnych przypraw. Ale M mnie tak prosił, żebym zrobiła taki z dużą ilością dodatków... Czasem trzeba ulec, również kulinarnie. Przynajmniej od święta.

Składniki:

200 g półtłustego białego sera
kilka łyżek śmietany
pół pomidora
ćwierć czerwonej papryki
korniszon
gruby plaser żółtego sera
sól, pieprz

Biały ser wymieszać ze śmietaną, doprawić. Pomidora, paprykę, korniszona i żółty ser pokroić w kostkę. Wszystko wymieszać i gotowe. Można dodać i inne rzeczy, np. rzodkiewkę. To zależy co się akurat ma po ręką.

M twierdzi, że najbardziej w tym twarożku lubi żółty ser, który wyłania się jako coś elastycznego i stosunkowo twardego spod miękkiego twarogu i warzyw. Zresztą ten żółty ser w składzie to jego wymysł. I muszę przyznać, że nie jest to najgorszy pomysł.

Leczo z cukinią

2010-08-15T11:08:00.002+02:00

Cukinię odkryłam dopiero kilka lat temu, kiedy "wżeniłam się" w rodzinę z działką, na której to warzywo jest uprawiane w dość dużych ilościach. Inna sprawa, że wcześniej rzadko coś gotowałam. W końcu jak się mieszka z rodzicami...

Najczęściej gdy robię coś z cukinii to albo zazwyczaj jest to cukinia faszerowana albo leczo. (Piernik cukiniowy cały czas czeka, aż się za niego wezmę.) I to właśnie leczo jest dla mnie królem potraw z cukinii. Po prostu uwielbiam takie ajntopfy! A najlepsze w nich jest to, że za każdym razem wychodzą trochę inne. Bo proporcje składników i nawet ich rodzaje traktuję bardzo niefrasobliwie. Tym razem były mniej więcej takie:

Składniki:

3 małe cukinie
2 czerwone papryki (bo takie akurat miałam)
pęto kiełbasy
6 pomidorów
4 cebule
1 ostra papryczka
kilka ząbków czosnku
sól, pieprz, papryka w proszku (najlepiej ostra sesesese)

Kiełbasę pokroić w półplasterki i podsmażyć. Cebulę pokroić w piórka i teżpodsmażyć. O ile kiełbasę smażę na osobnej patelni, to cebulę już w docelowym garze. Jak jednogarnkowo to jednogarnkowo! Pomidory sparzyć, obrać, pokroić jakkolwiek i dodać do cebuli. Jakkolwiek, bo mają się rozciapić i kształtu krojenia i tak nie będzie widać. Papryki i papryczkę oczyścić i pokroić w paseczki a następnie dodać do pomidorów i cebuli. Dusić aż do rozciapania pomidorów, a w międzyczasie obrać i pokroić cukinię w kostkę. Dodać cukinię i dusić aż cukinia będzie miękka, ale nie rozciapana. Bo właśnie po to dodajemy cukinię prawie pod koniec, aby była jędrna i al dente. Na kilka minut przed końcem dodać kiełbasę i drobno posiekany czosnek. A potem zjadać, najlepiej z chlebem. Czasem, gdy chcę aby leczo było jeszcze bardziej pożywne pod koniec dodaję kilka ziemniaków, uprzednio ugotowanych w mundurkach i obranych. Ale tym razem to ominęłam.

Ten przepis, choć absolutnie nieoryginalny, zgłaszam do udziału w Cukiniowym sierpniu 2010. Ale co tam, nie przesadzajmy z tą pogonią za oryginalnością.

Muffinki z rabarbarem

2010-05-30T10:45:00.000+02:00

Historia tych muffinek jest taka jakby ją napisała L.M. Montgomery. A w każdym razie ją się wczoraj, przy ich robieniu, czułam jakbym była bohaterką którejś z jej książek. Zaczęło się od telefonu od znajomych z pytaniem, czy mogą nas za półtorej godziny odwiedzić. Bardzo się ucieszyłam, ale w głowie przebiegła mi myśl rodem z Emilki ze Srebrnego Nowiu - goście przychodzą a w domu nie ma ciasta!

A jeśli chce się szybko upiec coś do ciasta, to tylko muffinki. Na szczęście akurat przeglądała durszlaka i mignął mi w oczach przepis na muffinki z rabarbarem z kotlet.tv. Rabarbar w lodówce tylko czekał na wykorzystanie i honor domu został uratowany.

Składniki:

2 laski rabarbaru
2 szklanki mąki
2/3 szklanki cukru
2 łyżeczki proszku do pieczenia
100 g masła
szklanka mleka
jajko

Masło roztopić i ostudzić. Rabarbar pokroić na centymetrowe kawałki. Zmieszać w jednej misce mąkę, cukier i proszek, a w drugiej jajko, masło i mleko. Wlewać mokre składniki do suchych i mieszać. Formę do muffinek wyłożyć papilotami i do każdego włożyć po kilka kawałków rabarbaru, po czym przykryć ciastem. Można też najpierw nałożyć trochę ciasta, na to rabarbar i resztę ciasta na wierzch. Tak zresztą było w przepisie z kotleta.tv. Wydaje mi się, że i tak i tak jest dobrze.

A propos L.M. Montgomery, w jej książkach też występują muffinki. Tyle tylko, że w tłumaczeniu na polski zostało to zgubione, bo zazwyczaj są one tłumaczone jako ciasteczka. Odkryłam to ostatnio, gdy czytałam po angielsku Anne of Ingleside. Ale nic dziwnego, w końcu muffinki są w Polsce popularne dopiero od niedawna.

Szparagi z papryką z woka

2010-05-29T16:09:00.000+02:00

Szaleństwo szparagowe trwa. W tym roku również i my się do niego dołączyliśmy. Zazwyczaj robię szparagi w sosie śmietanowym z makaronem lub zapiekane pod beszamelem. Tym razem zachciało mi się odmiany. Oto i ona

Składniki:

pęczek zielonych szparagów
duża czerwona papryka
średnia cebula
2 ząbki czosnku
łyżka świeżo startego imbiru
2 łyżki sosu sojowego
łyżka ostrego sosu chilli
sól, pieprz, ostra papryka
olej do smażenia

Szparagi pokroić na kilkucentymetrowe kawałki po uprzednim odłamaniu zdrewniałych końcówek. Paprykę oczyścić i pokroić w paski o podobnych wymiarach co szparagi. Cebulę i czosnek posiekać.
Bardzo mocno rozgrzać woka, wrzucić na niego cebulę, czosnek i imbir a po chwili szparagi. Smażyć 3-4 minuty po czym dorzucić paprykę i smażyć jeszcze 2 minuty. Podczas całego smażenia cały czas mieszać. Na koniec dolać sosy i doprawić.

Ryba po syczuańsku

2010-04-30T21:49:00.002+02:00

Rzutem na taśmę dorzucam ostatni przepis do akcji "Kuchnia chińska". Przepis podobnie jak poprzedni pochodzi z "Łatwej kuchni chińskiej" Kena Homa.

Niestety nigdzie nie mogłam zdobyć żadnego z sosów fasolowych, więc zamiast nich dałam łyżkę pikantnego sosu chilli. Składniki jednak podaję oryginalne.

Składniki:

450 filetów z dorsza, turbota lub halibuta
sól
mąka kukurydziana
150 ml oleju z orzeszków ziemnych
3 dymki
1 łyżka posiekanego czosnku
2 łyżeczki posiekanego imbutu
150 ml dobrego bulionu
łyżeczka żółtego sosu fasolowego
łyżka sosu fasolowego z chilli
2 łyżki wina ryżowego lub wytrawnego sherry
2 łyżeczki sosu sojowego
2 łyżeczki cukru
2 łyżeczki oleju sezamowego
pół łyżeczki soli
ćwierć łyżeczki białego pieprzu

Rybę posypać z obu stron solą i pociąć na paski 5x2,5 cm po czym odstawić na 20 minut. Dymkę pokroić ukośnie. Rybę odtoczyć w mące kukurydzianej. Mocno rozgrzać woka. Nalać olej i rozgrzać tak, aż będzie dymić. Smażyć rybę po dwóch stronach do zbrązowienia. Wyjąć i odsączyć z tłuszczu. Zlać z woka większość tłuszczu i ponownie mocno rozgrzać. Wrzucić dymkę, czosnek i imbir i smażyć pół minuty z mieszaniem. Dodać pozostałe składniki i zagotować. Dodać rybę i gotować 2-3 minuty na małym ogniu.

Ryby to nie jest mój ulubiony typ jedzenia, ale muszę przyznać, że taki sposób przyrządzenia dodaje im dużo uroku. My zjedliśmy obiad złożony z tej ryby, smażonych brokułów i ryżu. Było pysznie.

Brokuły smażone po chińsku

2010-04-30T20:58:00.001+02:00

To kolejna propozycja do akcji "Kuchnia chińska". Przepis pochodzi z książki "Łatwa kuchnia chińska", której autorem jest Ken Hom. Ta książka trafiła do mnie w dość nietypowy sposób. Zaczęło się od ślubu naszych dobrych znajomych, którzy na swojej liście prezentowej zamieścili m.in. woka i książkę kucharską. No i od nas dostali właśnie woka. Gdy go kupowaliśmy, w sklepie rzuciła nam się w oczy ta książka i dodaliśmy ją do prezentu. W domu przejrzeliśmy ją dokładnie i bardzo nam się spodobała. Na tyle, że zaczęliśmy się zastanawiać, czy czasem jej sobie nie zostawić. Ale jednak się powstrzymaliśmy. Pół roku później zobaczyłam taką samą na stoisku z tanią książką. Tym razem już się nie powstrzymywałam.

Składniki:

450 g brokułów
1,5 łyżki oleju z orzeszków ziemnych
4 zmiażdżone ząbki czosnku
2 łyżeczki oleju sezamowego
łyżeczka soli
pół łyżeczki pieprzu
6 łyżek wody

Obrać brokuła i oddzielić różyczki od łodyg. Łodygi pokroić w plasterki. Ja korzystałam z mrożonych brokułów, więc po rozmrożeniu tylko odcięłam końcówki różyczkom. Rozgrzać woka i wlać olej. Olej musi się tak rozgrzać, żeby zaczął dymić. Wrzucić czosnek, sól i pieprz i smażyć z mieszaniem pół minuty. Dorzucić brokuły i smażyć mieszając przez 2 minuty. Wlać wodę, przykryć i gotować na dużym ogniu przez 4-5 minut. Odkryć, dodać olej sezamowy i smażyć mieszając jeszcze przez pół minuty.

Słodkokwaśny kurczak z ananasem

2010-04-30T10:41:00.001+02:00

Tą potrawą dołączam się do Peli i jej podróży do Chin. Przepis pochodzi z książki "Smak tropików (Kuchnie Pacyfiku)" autorstwa Biruty Markuzy. W książce tej wśród kuchni różnych wyspiarskich krajów i obok kuchni indyjskiej jest też przedstawiona kuchnia chińska. Podana tam oryginalna nazwa potrawy to Tim Shin Boloh, niestety nie ma informacji z jakiej części Chin ona pochodzi.

Składniki

500 g mięsa z kurczaka
2 jajka
łyżka sosu sojowego
3 łyżki maki
łyżeczka soli
łyżeczka cukru
łyżka oleju
0,75 szklanki wody
0,75 szklanki octu owocowego
0,5 szklanki cukru
puszka ananasa
łyżka mąki kukurydzianej
sól

Kurczaka pokroić w podłużne kawałki, posypać solą, pieprzem i cukrem. Oblać sosem sojowym i obtaczać w mące i roztrzepanych jajkach. Smażyć na rozgrzanym oleju przez 2,5 minuty. Wyjąć i odsączyć z tłuszczu.
W rondelku rozgrzać olej, dodać do niego wodę, cukier i ocet i zagotować. Odcedzić ananasa z zalewy i dodać do sosu. Mąkę kukurydzianą rozrobić w kilku łyżkach zimnej wody i też dodać. Mieszając podgrzewać aż sos zgęstnieje, dodać kurczaka i chwilę pogotować.

Pierwsze wrażenie miałam raczej negatywne, bo sos wyszedł mi przesadnie octowy. Podejrzewam, że autorka książki miała na myśli ocet o innym stężeniu niż ja miałam. Niestety nic o tym nie ma tam napisane. Dygresja: przed napisaniem tego akapitu sprawdziłam, czy to aby na pewno autorka a nie autor, bo imię takie nietypowe, że nie zdziwiłaby mnie męska płeć. Koniec dygresji.

Natomiast Główny Degustator orzekł, że bardzo mu smakuje i jest fajnie orzeźwiające. Bałam się co powie, bo wiem, że nie lubi mięsa na słodko, a to takie zdecydowanie jest. Widać ocet wystarczająco przyćmił cukier.

Pasta serowa z ale

2010-03-18T17:35:00.002+01:00

Oto kolejna mężowska propozycja na dzień świętego Patryka - irlandzka pasta serowa z ale. Przepis pochodzi z tej strony. Nie udało nam się dostać cheddara, więc, idąc za radą negresci, zamieniliśmy go na salami. Chyba wyszło to paście na dobre, bo ser salami jest bardziej miękki a przez to lepiej się nadaje do past. Oprócz tego podmieniliśmy musztardę Dijon na angielską a nasiona selera na posiekanego selera naciowego

Składniki:

pół kg sera salami
150 g białego naturalnego serka do smarowania (my daliśmy Bielucha)
2 łyżeczki angielskiej musztardy
jedna łodyga selera naciowego
180 ml ciemnego ale (chociaż my użyliśmy Ale Ale z Piotrkowa, które jest ponoć klasyfikowane jako jasne ale)

Ser utrzeć a selera posiekać. Następnie wszystkie składniki rozdrobnić i wymieszać przy użyciu blendera.

Wczorajszy twórca tej pasty twierdzi, że warto byłoby ją jeszcze popieprzyć. Moim zdaniem jest dobra taka jaka jest. Chociaż chyba pieprz by jej smaku nie zepsuł, więc jak kto woli.

Pastę można jeść do krakersów lub do pieczywa. Czuć w niej smak ostrego sera spod którego wybija się posmak ciemnego dobrego piwa. Pycha.

Placki świętego Patryka

2010-03-18T09:19:00.006+01:00

Dzisiaj wyjątkowo będą potrawy, które nie ja przygotowałam. Będzie to spóźnione nawiązanie do akcji 8 marca - panowie do kuchni, bo autorem jest mój M. W okolicach Dnia Kobiet nie miał czasu nic przygotować, więc "odpracował" to przygotowując wczoraj imprezę na dzień świętego Patryka.

Pierwsza potrawa ma angielską nazwę St. Paddy's Green Potato Pancakes with Pale Green Horseradish Drizzle, którą skróciliśmy na placki świętego Patryka.

Składniki na placki:

1,5 kg ziemniaków
450 g paczka mrożonego szpinaku (brykiet)
6 łyżek masła
4 łyżki śmietany 18%
6 łyżek mąki
2 łyżeczki estragonu
sól, pieprz, olej do smażenia

Rozmrozić szpinak. Rozmrożony odsączyć i odcisnąć z wody. Tej wody nie wylewać, bo przyda się do sosu. Ziemniaki ugotować do miękkości w osolonej wodzie. Odcedzić. Podgrzewać masło ze śmietaną aż do roztopienia. Rozgnieść ziemniaki razem ze szpinakiem, roztopioną mieszanką maślaną, mąką i przyprawami. Formować placki w dłoni. Powinny mieć ok. pół cala grubości (1,3 cm) i 3 i pół cala średnicy (9 cm). Z tej porcji ciasta wychodzi ok. 24 placków. Smażyć placki z dwóch stron do zbrązowienia po około 3 minuty. Usmażone trzymać w piekarniku nagrzanym do ok. 75 stopni, aby wszystkie były ciepłe przy podaniu.

Składniki na sos:

20 łyżeczek wody odciśniętej ze szpinaku
10 łyżeczek śmietany
5 łyżeczek tartego chrzanu

Wszystkie składniki wymieszać na dość rzadki sos. Polewać nim placki.

Ponieważ jak to na dzień świętego Patryka przystało placki są zielone, to uczestniczą w akcji Zielono mi.

Zupa-krem z brokułów z kukurydzą

2010-03-10T16:55:00.002+01:00

Oto moja druga propozycja do akcji "Przedwiośnie ... i jaka zupa?" i chyba niestety już ostatnia. Zupka wyszła bardzo wiosenna, akurat na przedwiośnie.

Składniki:

paczka mrożonych brokułów (ok. 400 g), inną porą roku pewnie bym wolała dać świeże
2 cebule
2 ząbki czosnku
2 szklanki wody
pół puszki kukurydzy
sól, pieprz, suszony tymianek, suszona bazylia

Brokuły rozmrozić i zblanszować lub nierozmrożone pogotować 5 minut po wrzuceniu na osolony wrzątek. Cebulę pokroić jakkolwiek i podsmażyć. Do odsączonych brokułów dosypać podsmażoną cebulę oraz obrany czosnek, zalać wodą i rozdrobnić blederem. Do kremu wsypać odsączoną kukurydzę, wszystko zagotować i gotować na małym ogniu ok. 10 minut. Pod koniec gotowania przyprawić do smaku.

Zupa wielowarzywna z kapustą pekińską i kurczakiem

2010-03-08T17:19:00.002+01:00

Oto całkowicie spontaniczna zupa. Spontan z okazji akcji "Przedwiośnie ... i jaka zupa?" oraz z okazji zalegających w lodówce zapasów kapusty pekińskiej. Skład zupy improwizowany, typu "na winie".

Składniki:

główka kapusty pekińskiej
2 udka z kurczaka
300 g mrożonki wielowarzywnej (skład typu marchewka, por, kalafior, fasolka szparagowa)
3 ziemniaki
liść laurowy, kilka ziarenek ziela angielskiego, kilka ziarenek pieprzu
sól, pieprz, mielona papryka

Udka obrać z mięsa i uzyskane mięso pokroić w kostkę. Kości wraz z przyległościami zalać 1,5 litra zimnej wody, dodać liść laurowy, ziele i pieprz, zagotować i gotować pół godziny. Kostki mięsa krótko podsmażyć na dość dużym ogniu. Gotowy wywar zlać odcedzając kości i przyprawy. Do wywaru wsypać mrożonkę i gotować kilka minut. Ziemniaki obrać i pokroić w kosteczkę, kapustę opłukać i pokroić w paski. Do wywaru i warzyw dorzucić ziemniaki, kapustę i kurczaka. Gotować 15 minut, pod koniec posolić, popieprzyć i popaprykować do smaku.

Sałatka fasolowa z tuńczykiem

2010-03-07T12:27:00.001+01:00

Oto kolejna sałatka z baru od Peli. Tym razem spróbowałam zrobić sałatkę fasolową z tuńczykiem. Nie urządzałam żadnego przyjęcia i nie potrzebowałam ogromnej michy sałatki, więc na wszelki wypadek zmniejszyłam ilość wszystkich składników tak aby zużyć akurat jedną puszkę tuńczyka. W mojej wersji jest jeszcze jedna modyfikacja, całkowicie niezamierzona. Nie dałam czerwonej cebuli, bo ... zapomniałam. Pełna dobrych chęci nabyłam ją po czym, gdy już połowa sałatki była zjedzona, znalazłam moją cebulę radośnie turlającą się w plecaku. Prawdę mówiąc wcale mi jej w sałatce nie brakowało i przypadkiem wyszła mi wersja, którą można zjeść na śniadanie nie bojąc się, że potem wszyscy będą nas omijać szerokim łukiem.

Składniki:

180 g dużej fasoli
120 g tuńczyka w sosie własnym
łyżka soku z cytryny
łyżka oliwy
gałązka natki pietruszki
sól, pieprz
1 mała czerwona cebula

Fasolę namoczyć na noc i ugotować w świeżej wodzie do miękkości. Następnie odsączyć i ostudzić. Tuńczyka odsączyć i pokroić w plasterki. Zamiast krojenia ja kawałki tuńczyka rozwarstwiłam palcami. Natkę opłukać i posiekać. Sok wymieszać w oliwą, posolić i popieprzyć. Wymieszać delikatnie wszystkie składniki. Przed podaniem schłodzić przez dwie godziny w lodówce.

Moim zdaniem to połączenie tuńczyka z fasolą a zwłaszcza z natką jest pyszne. Mój główny tester stwierdził, że smaczne, ale za mało spójne. Rzeczywiście ta sałatka jest raczej z gatunku tych suchych.
A najbardziej zadowoloną z sałatki osobą był nasz kot. Gdy tylko otworzyłam puszkę z tuńczykiem Nabla wpadła w jakąś ekstazę. Chyba tuńczyk awansował do ulubionego jej dania.

Marokańska miseczka soczewicy

2010-03-01T16:44:00.003+01:00

W końcu udało mi się zrobić jakąś sałatkę z Baru sałatkowego "u Peli". Niestety, żeby nie było zbyt różowo, nie zmieściłam się w czasie tej edycji Baru, do którego należała ta sałatka. No ale, nic to, ważne że jest jakiś początek.

Nie udało mi się dostać żółtej soczewicy, więc zamieniłam ją na brązową. Poza tym niewiele zmieniłam w oryginalnym przepisie.

Składniki:

szklanka zielonej soczewicy
szklanka czerwonej soczewicy
szklanka brązowej soczewicy (w oryginale żółtej)
2 cebule
3 łyżki oliwy
sok z połowy cytryny
3 ząbki czosnku
imbir (ja dałam ok. łyżeczki świeżo startego)
pęczek kolendry
sól, pieprz

Soczewice opłukać i każdą osobno ugotować do miękkości. Ja gotowałam według czasu podanego na opakowaniu i niestety z czerwonej soczewicy zrobiła mi się pulpa. Zielona i brązowa na szczęście pozostały w miarę jędrne. Gdyby nie to, to zamiast sałatki miałabym pastę soczewicową. Odcedzić i odstawić do ostygnięcia. Cebule obrać i drobno posiekać. Wymieszać soczewicę z cebulą, oliwą, sokiem z cytryny. Przyprawić do smaku zmiażdżonym czosnkiem, imbirem, posiekaną kolendrą, solą i pieprzem. Ja czosnku nie miażdżyłam, bo nie posiadam ustrojstwa do miażdżenia. Zamiast tego posiekałam go razem z cebulą. Gotową sałatkę schłodzić. Ja przed podaniem ozdobiłam ją kolendrą.

Moje wrażenia na temat tej sałatki są bardzo pozytywne. Lubię soczewicę a tutaj jest ona dodatkowo ciekawie przyprawiona. Imbir i kolendra dają jej słodki posmak. Wydaje mi się tylko, że nie ma po co bawić się w różne kolory soczewicy, bo i tak na końcu całość jest szarobura. Chociaż może gdybym miała żółtą soczewicę a czerwona mi się nie rozgotowała to byłoby inaczej. Tak czy siak smak w zupełności rekompensuje tę szaroburość.

Myślę też, że nazwa "miseczka" nie jest adekwatna do otrzymanej ilości sałatki. "Micha" byłoby dużo bardziej na miejscu. A u mnie to nawet "gar", bo nie znalazłam w kuchni miski odpowiednio dużej, aby wymieszać to wszystko i musiałam to robić w dużym garnku.

Podsumowując, moim zdaniem jest to bardzo ciekawa i smaczna propozycja. Ciekawa jestem, czy miska soczewicy, za którą w Biblii Ezaw sprzedał swoje pierworództwo smakowała podobnie. Jeśli tak, to aż tak bardzo mu się nie dziwię.

Ryba z frytkami light

2010-02-28T08:38:00.002+01:00

W tym poście wyjątkowo nie będzie zdjęcia. A to dlatego, że okazałam się niedonoskiem umysłowym. Zrobiłam potrawę, a potem piękne zdjęcia (nikt ich nie widział, to mogę twierdzić, że były piękne, a co!) Gdy później chciałam wgrać te zdjęcia do komputera okazało się, że ich nie ma! Czemu? Bo ja, głupia kobieta, zapomniałam włożyć kartę pamięci do aparatu. A mojemu aparatowi nie przeszkadza, że nie ma gdzie zapisać zdjęcia. Robi je na sucho i nic nie mówi. Złośliwiec.

Kiedy się zorientowałam, było już za późno. Po obiedzie nie zostały nawet brudne talerze. A nie wiem, kiedy powtórzę tę potrawę, bo Małż nie lubi ryb i trudno go będzie przekonać na powtórkę. Wspaniałomyślna Pela zgodziła się, żebym wrzuciła wyjątkowo do akcji Obiady Młodej Mamy przepis bez zdjęcia, więc mimo wszystko to zrobię. Jeśli kiedyś dorobię zdjęcia to je tutaj dorzucę. A na razie, coby łyso nie było, wrzucam baner akcji.

A teraz do meritum. Ten sposób przygotowania ryby z frytkami zobaczyłam w programie Cook Yourself Thin. Zainteresowało mnie, bo wyglądało na szybkie, proste i sprytne. Jest to wersja dietetyczna. Będąc w UK jadłam wersję "zwykłą" i bardzo mi smakowała. Stwierdzam, że ta wersja light jest mało podobna, ale to może dlatego, że trochę zmieniłam oryginalny przepis.

Przepis wzięłam ze strony programu: http://www.channel4.com/food/recipes/healthy/cook-yourself-thin/fish-and-chips-with-mushy-peas-recipe_p_1.html. Tylko zamiast purée z groszku dałam marynowane patisony ze słoika. Bo Małż stwierdził, że rybę zdzierży, ale żadnego piure dla słonia* nie będzie jadł.

Żeby dzisiejszy post już w ogóle robił za poemat dygresyjny dodam jeszcze, że przy czytaniu przepisu okazałam się leniem, za co zostałam ... nagrodzona. Nie chciało mi się sprawdzać, co poszczególne składniki znaczą po angielski i wpuściłam przepis w googlowego tłumacza, tzw. Kalego. No i prawie popłakałam się ze śmiechu, gdy Kali powiedział mi, że mam dodać "radości z cytryny", a jako dodatek do dania występuje "bzdurny grochu". A w dalszej części przepisu było już tylko lepiej.

Składniki na rybę:

ok. 50 g bułki tartej (w oryginale był zmielony czerstwy chleb)
2 łyżki posiekanego szczypiorku (w oryginale jeszcze była pietruszka)
skórka starta z cytryny
łyżka posiekanych kaparów (nie dałam, bo nie miałam)
20 g roztopionego i ostudzonego masła
1 jajko
łyżka mąki
filety ryby (w oryginale była to gładzica, polecają jeszcze pstrąga, makrelę, plamiaka i dorsza)
sól, pieprz
plasterki cytryny do podania

Składniki na frytki:

400 g ziemniaków
łyżka oleju
1 białko jajka
ćwierć łyżeczki pieprzu
ćwierć łyżeczki soli
ćwierć do pół łyżeczki papryki

Najpierw robimy frytki.
Nagrzać piekarnik do 200 stopni. Ziemniaków nie obierać a tylko pokroić na centymetrowe słupki. Blachę do pieczenia wysmarować olejem. Wymieszać białko z przyprawami i wykąpać w tym ziemniaki. Wysypać nabiałkowane ziemniaki na blachę i wstawić do piekarnika. Mają się piec ok. 45 minut, co 10 minut należy je poprzewracać. W oryginalnym przepisie piszą, żeby się nie przejmować ich wyglądem na początku. I rzeczywiście przy pierwszym przewracaniu wyglądają jak umoczone w jajecznicy, ale potem już przypominają nawet frytki.
Gdy frytki się pieką, czas na rybę.
Wymieszać bułkę, zieleninę i skórkę. Dodać masło i wymieszać. Filety natrzeć solą i pieprzem i panierować kolejno w mące, roztrzepanym jajku i mieszance. Wyłożyć na natłuszczoną blachę. Gdy frytkom pozostanie 12 minut do końca włożyć do piekarnika rybę i piec wszystko razem.
Do ryby podać plasterki cytryny.
Jak już pisałam, stworzyłam z tego obiad w składzie: ryba, frytki, marynowane patisony.
I o ile nie wiem czy rybę jeszcze zrobię według tego przepisu (no chyba że do zdjęcia), to te dietetyczne frytki są rewelacyjne. Szybko się je robi, a są pyszne.

*patrz Włatcy Móch, lekcja 38

Spaghetti z sosem śmietanowo-kukurydzianym

2010-02-26T17:02:00.003+01:00

Oto kolejna moja propozycja do Obiadów Młodej Mamy. Robię ten sos do spaghetti wtedy gdy mam naprawdę mało czasu i prawie nic w lodówce. Geneza tej potrawy sięga przepisu na puszce kukurydzy pewnej znanej marki, ale od czasu jak wycięłam ten przepis dużo się w nim zmieniło i praktycznie jest to już zupełnie inny sos. Chyba tylko kukurydza w nim pozostała niezmieniona. Chociaż nie, w oryginale należało ją odsączyć, a ja teraz daje z zalewą. Czyli nic już nie jest takie samo..
Sos oczywiście nadaje się do innych rodzajów makaronu, ale ja tam lubię jak mi się ciągną te długie kluchy. Przy spaghetti to nawet najbiedniejszy sos smakuje lepiej.

Składniki na sos:

puszka kukurydzy
kubek śmietany 18%
cebula
2 ząbki czosnku
garść porwanych liści bazylii
sól, pieprz, tymianek
2 łyżki oliwy
łyżka startego parmezanu lub innego sera do posypania

Cebulę i czosnek posiekać (ja używam rozdrabniacza w blenderze) i przyrumienić na oliwie. Wsypać kukurydzę razem z zalewą. Następnie dodać śmietanę. Dokładnie wymieszać, dodać zioła i przyprawy. Chwilę pogotować, coby ciepłe było.
Polać ugotowany makaron i posypać parmezanem.

Krem z zielonego groszku z grzankami

2010-02-17T09:52:00.002+01:00

Ten przepis podesłała mi pewna Dobra Duszyczka, która dowiedziała się o akcji "Obiady Młodej Mamy - Zima". I rzeczywiście, danie to proste, rozgrzewające i sycące jest.

Ponieważ w przepisie występuje wywar, to postanowiłam przy okazji spróbować sposób na szybki wywar ziołowy z tej strony. Wywaru mięsnego zazwyczaj w domu nie mam, warzywa też często znikają, gdy akurat są potrzebne, a kostek jako sztuczności, glutaminianów i takich tam staram się nie stosować, więc ten pomysł uznałam za godny wypróbowania.

Szybki wywar ziołowy
Składniki: (proporcje są moje)

półtorej szklanki wody
obrany i przekrojony na pół duży ząbek czosnku
liść laurowy
gałązka tymianku
kilka ziarenek pieprzu
szczypta soli
(dodałabym jeszcze ze dwa ziarenka ziela angielskiego ale akurat mi wyszły)

Wrzucić przyprawy do gotującej się wody i chwilę pogotować. I już.

A teraz czas na danie główne
Krem z zielonego groszku z grzankami
Składniki: (na 2 osoby średnio żerte, jeśli dajemy potem jeszcze jakieś drugie danie, to oczywiście na osób więcej)

opakowanie mrożonego groszku (400-450 g)
szklanka wywaru
1 duża cebula
kilka łyżek oliwy
przyprawy do smaku (ja zrobiłam na pikantnie - pół łyżeczki cukru, poł łyżeczki soli, łyżeczka pieprzu, łyżeczka papryki, ćwierć łyżeczki świeżo startego imbiru)
dwie duże kromki lub cztery małe pszennego pieczywa
ser żółty do posypania

Cebulę posiekać i zrumienić na oliwie. Dodać zamrożony groszek i zalać wywarem. Gotować aż groszek będzie miękki (ok. 10 minut). Zdjąć z ognia i zmielić blenderem.
Zrobić grzanki. Ja to zrobiłam w najprostszy możliwy sposób. Pieczywo przyrumieniłam i rozgrzałam w tosterze, położyłam na zupie i skropiłam oliwą i posypałam drobno startym serem. Duszyczka jako alternatywę grzanek podała kleksy ze śmietany. Ja wybrałam grzanki, bo zależało mi, aby zwiększyć sycącość/kaloryczność i nie musieć się bawić w drugie danie.

Nowa era pizzy

2010-02-10T21:54:00.002+01:00

Nadeszła nowa era pizzy. Mojej pizzy. Przez kilka ostatnich lat robiłam ciasto według jednego przepisu, a mimo to ciągle się zmieniała. Oczywiście była coraz lepsza. Nie wiem z czego to wynikało, chyba doświadczenie procentowało.
Ostatnio jednak zdecydowałam się na radykalną zmianę, czyli zmianę przepisu. Opłaciło się. Ta pizza nareszcie spełnia moje oczekiwania.

Nowy przepis pochodzi z „Encyklopedii kuchni włoskiej”, czyli tej samej według której robiłam lasagne.

Ciasto na pizzę
Składniki (na jedną pizzę):

300 g mąki (nie licząc mąki do podsypywania podczas wygniatania)
160 ml ciepłej wody
8 g drożdży (świeżych lub suszonych)
łyżeczka cukru
łyżeczka soli
2 łyżki oliwy + oliwa do wysmarowania blachy

Drożdże rozrobić widelcem z cukrem w połowie wody. Odstawić na 10 minut, po czym jeszcze raz wymieszać. Mąkę wsypać do miski, posolić, zrobić dołek, do którego wlać zaczyn i resztę wody. Wymieszać drewnianą łyżką.
Przełożyć na wysypaną mąką stolnicę i podsypujac mąką wygniatać, aż ciasto będzie gładkie, elastyczne i nielepiące. Pod koniec walnąć kilka razy ciastem o stół. Odstawić do wyrośnięcia. Powinno podwoić swoją objętość.
Wyrośnięte ciasto zagniatać jeszcze przez minutę. Rozwałkować na pożądaną grubość i rozłożyć natłuszczonej na blasze. Odczekać 10 minut a następnie nakładać dodatki. Skropić połową oliwy i wstawić do piekarnika nagrzanego do 250 stopni. Piec ok. 15 minut. Po wyjęciu stropić resztą oliwy.

Wczoraj był Międzynarodowy Dzień Pizzy. Z tej okazji przygotowałam trzy pizze. Tak naprawdę to przypadkiem wyszły mi cztery, bo pomyliłam się przy wymierzaniu wody na trzecią i musiałam dosypać dużo mąki. Ale na tej czwartej składniki się powtarzały, więc już jej nie opisuję

1. Margherita
czyli najbardziej klasyczna z klasycznych

Dodatki:

puszka pomidorów (latem oczywiście świeże)
kulka mozzarelli
10 listków świeżej bazylii
łyżka startego parmezanu

Pomidory (bez zalewy) posiekać, mozzarellę pokroić w plasterki. Poukładać przed pieczeniem i posypać parmezanem. Po upieczeniu posypać porwanymi listkami bazylii.

2. Z papryką, pomidorami i oliwkami

Dodatki:

puszka pomidorów
ćwierć dużej czerwonej papryki
garść czarnych oliwek
pół kostki mozzarelli
łyżka parmezanu

Paprykę pokroić w paseczki a pozostałe składniki potraktować jak przy marghericie.

3. Z pomidorami, papryką i boczkiem

Dodatki:

puszka pomidorów
boczek (nie wiem ile, bo miałam resztę do wykorzystania)
ćwierć dużej czerwonej papryki
pół kostki mozzarelli
łyżka parmezanu
kilka listków świeżej bazylii

Boczek pokroić w plastry. Reszta jak wyżej.

Jak widać składniki tych trzech pizz częściowo się pokrywają. A mimo to każda z nich była zupełnie inna w smaku. Magia pizzy...

Tegoroczne święto pizzy nie pozostawi w mojej pamięci samych pozytywnych wspomnień, ale moja miłość do tego włoskiego placka pozostanie niezmieniona.

Fasolka po bretońsku

2010-01-28T07:25:00.001+01:00

Od pewnego czasu w naszej blogosferze panuje straszny natłok akcji kulinarnych. Dawno już przestałam uczestniczyć we wszystkich napotkanych, nie da rady - muszę wybierać tylko te, które mnie najbardziej interesują. A że z czasem u mnie ostatnio krucho (ale o tym dalej), to mogę uczestniczyć naprawdę w niewielu. Jednak ostatnio Pela zaproponowała akcję, w której po prostu nie mogę nie uczestniczyć. Czytając jej zaproszenie miałam wrażenie jakbym czytała o sobie. A chodzi o akcję

No właśnie, sama jestem teraz młodą mamą i doskonale rozumiem o co chodzi w tej akcji. Ja mam szczęście, karmienie Maluszka piersią przebiega bez problemów, żadnych uczuleń na razie nie widać, więc nie muszę specjalnie dobierać sobie diety pod niego. Problem jest jednak inny. Z tak małym dzieckiem, nie mogę spędzać godzin nad przygotowaniem potrawy. Pokochałam teraz takie przepisy, które można robić po kawałku. Tu coś namoczyć, tu coś pokroić. I tak cały dzień można robić obiad w tak zwanych wolnych chwilach. Zazwyczaj wtedy, kiedy dziecko uzna za stosowne uciąć sobie drzemkę. A im mniej roboty tym lepiej.

Taką wygodną, prostą potrawą, a do tego sycącą i rozgrzewającą, jest fasolka po bretońsku. Klasyk.

Składniki (na Wielki Gar):

500 g dużej fasoli
250 g wędzonego boczku
500 g dobrej kiełbasy
2 cebule
słoik koncentratu pomidorowego
liść laurowy
2 łyżki suszonego majeranku
sól, pieprz

Fasolę namoczyć przez noc (mój ulubiony etap - samo się moczy). Odkroić od boczku skórę, kość itp. Zmienić fasoli wodę, dorzucić te niejadalne skrawki boczku i liść laurowy. Zagotować a potem niech się gotuje z godzinę. W międzyczasie pokroić boczek w kosteczkę, cebule posiekać i pokroić kiełbasę w półplasterki. Wcześniej siekanie cebuli zajmowało mi stosunkowo dużo czasu. Teraz odkryłam, że mój nowy blender świetnie sobie z nią radzi i kolejna stosunkowo pracochłonna czynność odpadła. Boczek podsmażyć, aby wytopiło się z niego trochę tłuszczu, dodać cebulę i zrumienić. Potem dodać kiełbasę i wszystko chwilę smażyć. Wyjąć "niejadalności" z fasoli i dodać zawartość patelni. Gotować jeszcze godzinę lub dwie - do miękkości fasoli. Dodać koncentrat i przyprawy i jeszcze trochę pogotować, aby sos miał szansę zgęstnieć. A potem najlepiej zostawić na noc, bo następnego dnia jest lepsze.

Aby obiad był pełen przegryzać chlebem. Ja używam pysznego chleba na zakwasie. M. woli gruboziarnisty. Oba są kupne.

Fasolka po bretońsku to właśnie taka potrawa o jakich pisałam na początku. Robi się ją po kawałku i w każdej chwili można przerwać, bo np. Maleństwu zachciało się jeść/siusiać/bawić z mamą*. A boczkowi czy kiełbasie chwilowe poleżenie na patelni (z wyłączonym gazem oczywiście) przecież nie zaszkodzi.
.
* niepotrzebne skreślić

Pancake'i z jabłkami i syropem klonowym

2010-01-15T12:30:00.003+01:00

W tym roku razem z Ireną i Andrzejem podróżujemy kulinarnie po Amerykach. Ponieważ ostatnio mój główny degustator był służbowo w USA, to teraz go męczę, aby mi opowiadał czym go tam karmili. Z tych opowieści powstały właśnie pancake'i z jabłkami

Składniki na 6 małych naleśników:

200 g mąki
20 g masła
200 g maślanki, jogurtu lub kefiru (ja akurat miałam jogurt pod ręką)
100 g mleka
2 jajka
łyżeczka proszku do pieczenia
łyżka cukru
2 twarde jabłka
olej do smażenia
syrop klonowy do polania (spokojnie można zastąpić łagodnym płynnym miodem)

Masło roztopić i ostudzić. Wymieszać sypkie składniki (mąka, proszek, cukier). Dodać masło, jogurt lub maślankę, mleko i żółtka. Dokładnie wymieszać. Jabłka umyć, obrać (to niekoniecznie), wyciąć gniazda i pokroić na ósemki lub szesnastki. Z białek ubić pianę. Do masy dodać białka a następnie jabłka. Smażyć na małej lub dużej patelni. Mąż w Stanach jadł duże, ale ta porcja ciasta wystarczyłaby na może dwie sztuki, więc ja zrobiłam małe. Przed podaniem należy jeszcze zrobić z pancake'ów stertę i polać syropem.

Oprócz wersji z jabłkami podają też takie naleśniki z bananami i owocami leśnymi.

A oto przekrój przez moje pancake'i

Muffinki earl grey

2010-01-09T15:39:00.001+01:00

Przepis na te muffiny wzięłam od Magdocentrycznej, ale krążył on po sieci już wcześniej. Nie ma się co dziwić bo to bardzo fajny przepis i smaczne muffinki.

Składniki:

2 szklanki mąki pszennej
2/3 szklanki cukru pudru
2 łyżeczki proszku do pieczenia
1/4 łyżeczki sody oczyszczonej
1/4 łyżeczki soli
łyżka herbaty earl grey (zmielonej)
posiekana tabliczka białej czekolady
115 g masła
1/2 szklanki maślanki (lub 3/4 szklanki kwaśnej śmietany)
2 duże jajka
łyżeczka ekstraktu z wanilli

Masło roztopić i ostudzić. Wymieszać ze sobą mąkę, cukier puder, proszek, sodę, sól, herbatę i czekoladę. W drugiej misce wymieszać mokre składniki - masło, maślankę, jaja i ekstrakt. Następnie wlać mokre do suchych i wymieszać łyżką.

Przełożyć do foremek wyłożonych papilotkami. Piec ok. 20 minut w temperaturze 200 stopni. Wierzch muffinek ma być złotawy. Po upieczeniu pozostawić w foremkach na pięć minut a potem ostudzić.

Zobacz też:

Muffinki czekoladowe z cytrynową nutką (moje pierwsze)

Sałatka SiO

2009-11-30T16:50:00.001+01:00

Zostało mi trochę szpinaku z obiadu i pomyślałam, że warto go wykorzystać do sałatki. No bo właśnie kończy się II Bar Sałatkowy a ja tu tylko jedną sałatkę popełniłam.

Z racji wykorzystanych składników ochrzciłam powstałą sałatkę SiO, jak Szpinak i Orzechy. Mój mąż wykorzystuje w pracy tlenek krzemu, więc może mu się spodoba...

Składniki:

100 g świeżego szpinaku
40 g łuskanych orzechów włoskich
łyżka soku z cytryny
4 łyżki oliwy z oliwek
szczypta soli, pieprz

Wymieszać sok z oliwą, posolić i popieprzyć. Szpinak porwać na kawałeczki i wymieszać z większością orzechów. Posypać pozostałymi orzechami (kilka sztuk) i polać sosem. Nie wszystkie orzechy od razu mieszamy, bo by nam zginęły w masie szpinakowej i tyle byśmy je widzieli.

Surówka z kapusty pekińskiej

2009-11-28T12:28:00.001+01:00

Ta sałatka chodzi za mną ostatnio w ciąg i mogę ją jeść na okrągło.

Składniki:

główka kapusty pekińskiej
pół puszki kukurydzy
dwa ogórki kiszone
łyżka majonezu
cztery łyżki jogurtu naturalnego
sól, pieprz

Jak to przy sałatkach i surówkach bywa przygotowanie nie jest zbyt wyszukane. Kapustę należy poszatkować, ogórki pokroić w kosteczkę. Wymieszać wszystkie składniki i gotowe.

Ten przepis uczestniczy w

Placek miodowy z gruszkami i orzechami

2009-11-15T08:50:00.001+01:00

Rzutem na taśmę udało mi się coś przygotować na tegoroczny Orzechowy Tydzień. W zeszłym roku z tej okazji upiekłam ciasto orzechowo-czekoladowe. W tym roku też było ciasto - wariacja na temat placka z owocami, który jest najczęściej przeze mnie przygotowywanym ciastem. Dzięki zamianie części cukru na miód ciasto zupełnie zmieniło swój smak i moim zdaniem dobrze współgra z gruszkami i orzechami.

Składniki:

400 g mąki
200 g masła
150 g miodu
100 g cukru
4 jajka
małe opakowanie proszku do pieczenia
1 kg gruszek
50 g łuskanych orzechów włoskich

Masło utrzeć z miodem i cukrem. Dodać żółtka i dalej ucierać. Białka ubić, mąkę wymieszać z proszkiem do pieczenia. Wymieszać wszystko razem na jednolitą masę i wyłożyć do natłuszczonej formy. Gruszki obrać, wyciąć gniazda, podzielić na ćwiartki i układać na cieście. Pomiędzy gruszkami poutykać orzechy. Piec ok 40 minut w temperaturze 180 stopni.

Żurek

2009-11-11T17:33:00.001+01:00

Kiedy wspomniałam małżonkowi, że w tym roku też jest Gotowanie po polsku, to od razu dostałam zamówienia na zrobienie żurku. Kiedyś oglądał w telewizji program o kuchni polskiej i było tam powiedziane, że nie bigos, nie schabowy, nie nic innego, ale właśnie żur jest najbardziej tradycyjną polską potrawą.

A zatem dzisiaj nadszedł dzień mojego debiutu żurowego.

Składniki na zaczyn:

200 g razowej mąki żytniej
3 ząbki czosnku
2 łyżki zakwasu na chleb lub kromka razowego chleba

Ponieważ miałam przygotowany zakwas na chleb to spróbowałam użyć go do stworzenia zakwasu na żur. Nigdzie nie znalazłam przepisu, który by go wykorzystywał, wszędzie był tylko ten chleb razowy. Zaryzykowałam i udało się.
Mąkę zalać letnią przegotowaną wodą, dodać czosnek i zakwas lub chleb. Przykryć gazą i odstawić na kilka dni w ciepłym miejscu. Jeśli nie chcemy, aby powstał kożuch należy co jakiś czas mieszać. Ja nie mieszałam, kożuch się zrobił, ale przed użyciem zdjęłam go z zakwasu i nie zaszkodziło to potrawie.

Składniki na żurek:

zaczyn
250 g wędzonego boczku
ok. 700 g białej kiełbasy (najlepiej po lasce na osobę)
kawałek selera
2 pietruszki
marchewka
por
łyżka tartego chrzanu
majeranek (ja dałam kilka ususzonych gałązek)
2 posiekane lub zmiażdżone ząbki czosnku
łyżeczka soli
po jajku lub dwóch na osobę

Kiełbasę, pokrojony w kostkę boczek i włoszczyzną zalać 4 litrami wody. Zagotować i gotować ok. 45 minut. Po tym czasie wyjąć włoszczyznę. ~~Z zaczynu odcedzić płynne i wlać do wywaru. Mąki nie dodajemy, chyba że bardzo zależy nam na razowych kluskach w zupie. ;-)~~ Wlać zaczyn. Dodać czosnek, majeranek, chrzan oraz sól i zagotować. Podawać z jajkiem

Potrawa uczestniczy w akcji "Gotujemy po polsku!", której patronuje agregator blogów kulinarnych zPierwszegoTloczenia.pl.

A w ramach postscriptum anegdota. Kiedyś w schronisku na Przehybie w karcie dań znalazłam potrawę o nazwie "żurek z jakiem". Od razu wyobraziłam sobie dorodnego jaka pływającego w zupie. Od tamtego czasu żurek z jakiem na stałe wszedł do naszego rodzinnego słownika.

Pierogi z kaszą gryczaną

2009-11-10T08:55:00.000+01:00

Zeszłoroczne "Gotowanie po polsku" to była moja pierwsza blogowa akcja kulinarna. Było to tuż po założeniu tego bloga. Jak sobie pomyślę, że od tego czasu minął zaledwie rok to nie mogę w to uwierzyć Tyle się zmieniło przez ten czas w kulinarnej blogosferze...

Nic więc chyba dziwnego, że gdy Grumki ogłosili, że w tym roku wraz z serwisem zPierwszegoTloczenia.pl też organizują tę akcję uznałam, że i tym razem nie może mnie w niej zabraknąć. Poprzednio przygotowałam z tej okazji grzane piwo i uszka do barszczu. Tym razem też zacznę od pierogów. Pierogów z kaszą gryczaną i serem. Przepis na farsz pochodzi z dodatku "Potrawy wigilijne i świąteczne" do gazety "Nowa Pani
domu" z 2005 roku. I rzeczywiście po raz pierwszy robiłam tę potrawę na wigilię, aby mój mąż, który nie lubi ani grzybów ani ryb, a do śledzi pała dozgonną nienawiścią, też mógł zjeść z tej okazji coś, co mu zasmakuje. A pierogi to jest to co bardzo lubi.U mnie często jest tak, że jakąś potrawę robię po raz pierwszy z okazji jakiś świąt, a potem dostaje się ona również do naszego codziennego jadłospisu. No może nie aż tak bardzo codziennego, bo większość z nich jest dosyć pracochłonna. Do takiego "prawie codziennego" jadłospisu. Tak jest też w przypadku tych pierogów. Za bardzo nam zasmakowały, żeby je jeść tylko raz do roku.

Składniki na ciasto (takie samo jak w uszkach)

40 dag mąki
gorąca woda
1 żółtko
1 łyżka oleju
1 łyżeczka soli

Mąkę wysypać na stolnicę, po czym dolewać gorącej wody i zagarniać suchą mąkę od brzegów. Mniej więcej połowa mąki powinna pozostać sucha. Następnie dodać żółtko, olej i sól. Zagnieść, przykryć ciasto i odstawić na kwadrans.

Składniki na farsz:

szklanka ugotowanej kaszy gryczanej
30 dkg sera twarogu
1 cebula
sól, pieprz, majeranek

Na patelni podsmażyć drobno pokrojoną cebulę. Kaszę i twaróg przepuścić przez maszynkę do mięsa. Dodać cebulę i przyprawy, dokładnie wymieszać.

Ciasto rozwałkować i wycinać z niego kółka (np. szklanką lub kubkiem). Nakładać farsz i zalepiać.
Gotować w osolonej wodzie.

W przepisie oryginalnym radzą, aby pierogi podawać ze skwarkami i śmietaną. Podejrzewam, że miało tam być "ze skwarkami lub śmietaną", bo połączenie skwarków i śmietany brzmi mało apetycznie. Ja preferuję polanie pierogów podsmażoną cebulką z olejem.

Spaghetti z sosem dyniowym

2009-10-23T20:53:00.025+02:00

W tym roku nareszcie udało mi się nie spóźnić na Festiwal Dyni. Okryłam to warzywo niedawno, bo zaledwie rok temu, ale już je zdążyłam pokochać.

Na początek tegorocznego festiwalu przygotowałam coś bardzo prostego - spaghetti z sosem z dyni. Niestety na przygotowywanie skomplikowanych potraw ostatnio zazwyczaj brakuje mi czasu.

Składniki na sos:

700 g dyni obranej i oczyszczonej z pestek
pół kubka śmietany 18%
łyżka oliwy
łyżka posiekanej świeżej bazylii
posiekana gałązka świeżego tymianku
sól, pieprz, gałka muszkatołowa

Dynię pokroić w kostkę i podsmażyć na oliwie. Następnie dusić do miękkości. Mnie to zajęło ponad pół godziny. Pod koniec duszenia dodać śmietanę, zioła i przyprawy. Dokładnie wymieszać. Podawać z makaronem.

Palak panir

2009-10-22T20:57:00.002+02:00

Panir, indyjski podsmażany ser, w różnych sosach to coś, co uwielbiam, a co dotychczas jadłam tylko w indyjskiej restauracji. Dzisiaj szukając szpinakowych inspiracji znalazłam przepis na palak panir, co znaczy po prostu "szpinakowy ser". I okazało się, że własnoręczne przygotowanie paniru nie jest takie trudne jak myślałam.

Panir (paneer)
(z grubsza na podstawie tego przepisu)
Składniki:

1 litr świeżego mleka (może być pasteryzowane, ale nie UHT)
łyżeczka soli
2 łyżki soku z cytryny
duży kubek jogurtu

Posolone mleko zagotować. Zdjąć z ognia i delikatnie wymieszać z sokiem i jogurtem. Ponownie wstawić na ogień i gotować ok. 5 minut. Powinny wytrącić się białe grudki sera. Odsączyć to na gęstym sitku lub przez ściereczkę ułożoną na durszlaku. Przycisnąć czymś ciężkim i zostawić na przynajmniej pół godziny. Następnie pokroić w półtoracentymetrową kostkę. Smażyć na złoty kolor.

Palak panir (palak paneer)
(przepis improwizowany na podstawie różnych znalezionych w sieci)
Składniki:

pół kg świeżego szpinaku
1 pomidor
1 ząbek czosnku
łyżeczka curry (jeszcze się nie dorobiłam garam masali)
łyżeczka imbiru
szczypta chilli w proszku
panir

Czosnek posiekać i podsmażyć wraz z przyprawami. Dodać drobno pokrojony szpinak oraz obranego i drobno pokrojonego pomidora. Dusić dopóki szpinak się nie rozciapi. Dodać panir i dusić jeszcze kilka minut. Zdjąć z ognia i zostawić potrawę na 10 minut aby się przegryzła.

Ja dzisiaj połączyłam palak panir z ryżem i było niezłe, ale marzą mi się do niego te pyszne hinduskie chlebki...

Palak panir to potrawa w sama raz na Dni kuchni wegetariańskiej.

Kapusta brukselska zapiekana pod beszamelem

2009-10-16T20:32:00.001+02:00

W ten weekend trwa Święto Kapusty.Długo zastanawiałam się co z tej okazji przyrządzić, wertowałam książki itd. Aż w końcu w starej książce pt. "Warzywa z mojego ogródka" znalazłam przepis o nazwie takiej jak w tytule posta. Przepis bardzo nieznacznie dostosowałam do swoich potrzeb

Składniki:

600 g brukselki
łyżka masła
łyżka mąki
szklanka mleka
jajko
kilka kropel soku z cytryny
ser żółty
sól, cukier

Umytą brukselkę wrzucić do dużej ilości wrzącej osolonej i ocukrzonej (1 łyżką) wody i gotować 12 minut. W międzyczasie przygotować sos. W rondelku roztopić masło i wymieszać z mąką. Dolać mleko i ciągle mieszając doprowadzić do wrzenia. Zdjąć z ognia i wymieszać z jajkiem i sokiem z cytryny. Delikatnie posolić. Ugotowaną i odsączoną z wody brukselkę przełożyć do naczynia żaroodpornego wysmarowanego masłem. Zalać sosem i posypać startym serem. Zapiekać w nagrzanym piekarniku.

Przepis jest bezmięsny, więc uczestniczy nie tylko w Święcie Kapusty ale i w Dniach Kuchni Wegetariańskiej.

Kotlety z patisona

2009-10-16T09:30:00.000+02:00

Składniki:

1 średni patison (pół kg)
1 jajko
bułka tarta

Patisona obrać, wydłubać miękki miąższ wraz z pestkami i pokroić na plastry o grubości 0.5-1 cm. Obtoczyć w roztrzepanym jajku i w bułce. Smażyć na mocno rozgrzanym oleju na "złociście".

Jak łatwo zauważyć, nie użyłam żadnych przypraw. I nie uważam, żeby ich brakowało, patison i panierka same dawały radę. Ale oczywiście można poeksperymentować też z przyprawami.

Przepis bierze udział w Dniach Kuchni Wegetariańskiej. No bo skoro dostałam dyspensę na jajka...

Różowa pianka

2009-10-15T12:35:00.001+02:00

Pojutrze będzie Międzynarodowy Dzień Walki z Rakiem Piersi. Z tej okazji Szarlotek zaproponowała kulinarno-blogowy Różowy Tydzień. Zabawa z różowym kolorem w potrawach ma dać nam do myślenia na ten ważny temat. Pamiętajmy więc regularnym badaniu mammograficznym po ukończeniu 45 roku życia oraz o samokontroli piersi (tutaj instrukcja).

Ja w ramach Różowego Tygodnia zdecydowałam się na coś wyjątkowo prostego - alternatywny sposób przyrządzenia owocowej galaretki (tym razem niestety z proszku)

Składniki:

galaretka w proszku o smaku truskawkowym (lub innym "czerwonym")
300 ml wody
200 ml jogurtu naturalnego

Wodę zagotować i rozpuścić w niej galaretkę. Następnie dodać jogurt i dokładnie wymieszać. Przelać do salaterek i odstawić do stężenia. Po stężeniu można z gotowej pianki wycinać różne kształty, na przykład taki:

Rolada jabłkowa

2009-10-10T18:04:00.001+02:00

Dzisiejszy przepis na ciasto (bez nadzienia) pochodzi z książki "Rok w kuchni". Dostałam ją na urodziny i w końcu dzisiaj znalazłam chwilę, aby coś z niej wyprodukować. Ogólnie książka (a właściwie książki, bo składa się z dwóch części) bardzo mi się podoba i coś podejrzewam, że to nie będzie ostatni przepis jaki z niej wykorzystam.

Składniki:

5 jajek
150 g cukru
100 g mąki
mus jabłkowy na nadzienie
tłuszcz do nasmarowania pergaminu
cukier puder do dekoracji

Rozdzielić jajka na żółtka oraz białka i z białek ubić pianę. Pod koniec ubijania dodać cukier i dalej ubijać. Do piany dodać żółtka i wymieszać trzepaczką. Następnie dodać przesianą mąkę i delikatnie wymieszać. Ciasto wyłożyć na natłuszczony pergamin w prostokątnej blasze. Piec kwadrans w temperaturze 180 stopni.
Po upieczeniu gorące ciasto przełożyć na wysypaną cukrem pudrem ściereczkę i zwinąć w ciasny rulon (razem ze ściereczką). Po wystygnięciu rozwinąć ciasto, wyjąć ściereczkę, nałożyć nadzienie i z powrotem zawinąć. Na koniec posypać cukrem pudrem.

Ciasteczka z agrestem

2009-08-08T10:32:00.001+02:00

Przy okazji robienia lodów agrestowych odkryłam, że agrest to owoc, który jest w Polsce traktowany po macoszemu. I mam na to kolejne dowody. Dostałam następną porcję agrestu (chyba już ostatnią w tym roku) i pomyślałam, że zrobię z nią ciasteczka. I nie mogłam znaleźć żadnego ciekawego przepisu po polsku. Bo na wszystkich stronach były praktycznie tylko dwa rodzaje ciast z agrestem - albo pleśniak, albo ciasteczka z bezami. Nie przepadam ani za pleśniakiem, ani za bezami, więc absolutnie nie byłam usatysfakcjonowana poszukiwaniami. W końcu stwierdziłam, że czas sprawdzić jak jest agrest po angielsku i zacząć dalsze poszukiwania na obcojęzycznych blogach.
No i oto efekt: ciasteczka z agrestem (w oryginale gooseberry thumbprint cookies).

Składniki na ciasto:

450 ml mąki
100 ml cukru (następnym razem dam nieco mniej, bo ciasto na mój gust było trochę za słodkie)
200 g masła
proszek do pieczenia
cukier waniliowy

Składniki na nadzienie:

ok. pół litra agrestu
łyżka cukru
łyżka wody

Zamiast takiego nadzienia można dać dżem agrestowy (tak było w oryginale).

Agrest przebrać i oczyścić, posypać cukrem i podlać wodą. Gotować do miękkości. Lekko ostudzić i zmiksować lub przetrzeć.
Masło utrzeć z cukrem, dodać mąkę i pozostałe składniki. Zagnieść ciasto. Z ciasta odrywać po kawałeczku (powinno ich być 30, mnie wyszło ponad 40), formować kuleczki i robić palcem wgłębienie. Do wgłębienia nakładać nadzienie lub dżem. Piec ok. 15 minut w 175 stopniach.

Proszę się nie dziwić kolorowi nadzienia na zdjęciu. To nie były problemy z balansem bieli w aparacie tylko efekt wmieszania się kilku owoców czerwonego agrestu. Zielone nie miały szans w walce na kolory.

PS Nareszcie udało mi się stworzyć coś, co nie pasuje do żadnej aktualnej akcji blogowej. ;-)

Cukinia faszerowana

2009-08-07T11:01:00.000+02:00

Na durszlaku trwa cukiniowy sierpień i u mnie w kuchni też już cukinia się zadomowiła.
Na początek przyrządziłam ją w mój ulubiony sposób - pieczoną faszerowaną. Przepis na to znalazłam w zeszłym roku w jakimś babskim pisemku, ale nie mam pojęcia w jakim, bo wycięłam stronę z przepisem i nie pozostała żadna informacja o tytule gazetki. Jedno co jest pewne, to to, że do tego numeru dodawali jakiś film bollywoodzki, bo inaczej by się ten przepis nie pojawił w moich zbiorach.

Składniki:

2 cukinie
cebula
3 ząbki czosnku
2-3 pomidory (w zależności od wielkości cukinii)
200-300 g szynki (jw.)
ok. 100 g sera żółtego
sól, pieprz, bazylia, oregano, tymianek

Cukinie przekroić wzdłuż, wydrążyć i posolić wewnątrz.

Tego co było w środku nie należy wyrzucać, jedynie wyjąć pestki. Resztę posiekać. Pomidory obrać i pokroić, cebulę i czosnek posiekać. Wymieszać wszystkie warzywa. Smażyć je ok 5 minut. Dodać drobno posiekaną szynkę i smażyć jeszcze 5 minut. Nałożyć farsz do cukinii, przyprawić i posypać startym serem. Zapiekać 15-20 minut.

Lody agrestowe

2009-07-17T19:30:00.000+02:00

Oto moja druga propozycja do Festiwalu deserów, równie owocowa co poprzednia. Natomiast zmieniamy kolorystykę, zamiast czerwonego będzie teraz zielono-żółto. I zimno.
Te oto lody z agrestu to moja pierwsza lodowa próba. Po mojej Mamie odziedziczyłam paniczny lęk przed salmonellą zatem już przy wyborze przepisu zrezygnowałam z jajek. A właściwie to na podstawie przepisów znalezionych w sieci stworzyłam własny. Nawet udało mi się dobrze dobrać proporcje, bo smak wyszedł mi taki jak sobie wymyśliłam. Nie mdły, nie za kwaśny, delikatny, ale intensywny. A sam proces tworzenia tych lodów nie jest skomplikowany, jednie długotrwały.
W każdym razie mój lodowy wytwór okazał się w sam raz na dzisiejszą pogodę.

Składniki:

ok. kilograma agrestu
350 g śmietany min. 30%
ćwierć szklanki cukru
szklanka wody

Agrest umyć i oczyścić, poodcinać "ogonki". Zalać go wodą z cukrem i zagotować. Gotować do zmięknięcia. Po czym ostudzić. Gdy jest już chłodny zmiksować lub przetrzeć przez sito (wersja dla pracowitych pestkofobów). Ubić śmietanę. Wymieszać wszystko na w miarę jednolitą masę i rozpocząć zamrażanie. W trakcie tego procesu należy co 20-30 minut wyjmować z zamrażalnika i mieszać. Ma to zapobiec tworzeniu się kryształków lodu wewnątrz lodów. Szczęśliwi posiadacze maszynki do lodów oczywiście nie muszą się tak męczyć. ;-)

Kisiel z czerwonych porzeczek

2009-07-17T06:45:00.000+02:00

Festiwal Deserów czas zacząć!
Będzie letnio, zdrowo i owocowo, bo na pierwszy ogień poszły domowe czerwone porzeczki. Na surowo kwaśne i soczyste. W formie kisielu słodkie, kwaskowe i orzeźwiające.

Składniki:

ok. pół kg czerwonych porzeczek
trzy szklanki wody
6 łyżek cukru (w zależności od kwaśności owoców, można dać na początku mniej a potem dosłodzić)
4 łyżki mąki ziemniaczanej

Porzeczki umyć i przebrać. Zalać wodą z cukrem i zagotować. Następnie zmiksować (dla leniwych) lub przetrzeć przez sito (dla nielubiących pestek). Mąkę ziemniaczaną rozrobić z zimną wodą. Połączyć i zagotować. Przełożyć do miseczek lub pucharków i zostawić do ostygnięcia.

Soczewica z ryżem

2009-06-22T15:55:00.002+02:00

Tę potrawę robię zazwyczaj, gdy wiem, że do domu wrócę późnym wieczorem, a poprzedniego dnia nie chce mi się nic pichcić. Wtedy wstawiam tylko na noc soczewicę do moczenia i następnego dnia rano w 20 minut przygotowuję obiad do odgrzania w pracy.
Przepis ma swoje korzenie w książce "Kuchnia indyjska wegetariańska"Joanny Sucheckiej i w przepisie na dal z pomidorami. Ma korzenie, bo właściwie to z oryginalnego przepisu praktycznie żaden składnik się nie ostał. Poczynając od tego, że ten podstawowy - groch zamienił się u mnie w soczewicę. Mimo to idea potrawy nie zmieniła się. A zatem u mnie wygląda to tak:

Składniki (na pudełko dla dwóch osób):

200 g zielonej soczewicy
mały słoiczek koncentratu pomidorowego
curry w proszku do smaku (ja sypię duużo)
ryż

Soczewicę namoczyć (lub nie, zależy od soczewicy i upodobań) i ugotować do miękkości. Dodać koncentrat i przyprawy. Można lekko porozgniatać soczewicę widelcem. W międzyczasie ugotować ryż.
Zapakować wszystko do pudełka i oto mamy wegański fast food. W sam raz na lunchbox.

Herbatka z melisy

2009-06-21T09:11:00.001+02:00

Dzisiaj też będzie Zdrowie na talerzu bez talerza. Bo będzie Zdrowie w kubku. :-)
Od kiedy na moim balkonie zamieszkała melisa szukałam jak przyrządzić z niej napar. Informacje na ten temat są rozrzucone po sieci i wcale nie tak łatwo jest znaleźć. Przede wszystkim chodziło mi o ilość świeżych liści potrzebnych do zaparzenia i czas parzenia. Oto co wynikło z poszukiwań i kilku własnych prób:

Składniki:

ok. 6 dużych liści melisy (po porwaniu na kawałki ma wyjść łyżka)
kubek wrzątku

Melisę rwiemy na nieduże kawałeczki.

Następnie zalewamy wrzątkiem, przykrywamy i czekamy 10 minut.

Po tym czasie mamy gotowy napar. :-)

To że parzona melisa uspokaja skołatane nerwy to chyba wszyscy wiedzą. Doczytałam się też, że ponoć codzienne picie na czczo takiego naparu wpływa pozytywnie na długowieczność. Zatem samo zdrowie!

Sałatka marokańska

2009-06-20T09:18:00.001+02:00

Oto moja druga propozycja na luchbox. Tym razem na zimno.
Pomysł podpatrzyłam w wydaniu specjalnym Naja na temat sałatek i grilla.

Moja wersja nie ma kilku składników z oryginału, bo akurat nie miałam ich w domu.

Składniki:

szklanka kuskusu
100 g ciecierzycy
1 czerwona papryka
2 pomidory
70 g rodzynek
dwie gałązki natki pietruszki
łyżka oliwy
łyżeczka kurkumy
łyżeczka ostrej papryki
sól

Ciecierzycę namoczyć a następnie podgotować ok. 15 minut.
Paprykę pokroić w paski-słupki, pomidory w kostkę, natkę posiekać.
Wymieszać ciecierzycę, paprykę, pomidory, rodzynki i pietruszkę. Dodać oliwę i przyprawić.
Przygotować kuskus i wymieszać z resztą składków.
Sałatka przed i po dodaniu kuskusa wygląda jak poniżej.

Część przygotowanej sałatki (całość jest bardzo pokaźną porcją) zabrałam wczoraj do pracy i jako "lancz" sprawiła się bardzo dobrze. Sycące, o oryginalnym skłodko-ostrawym smaku.
PS. Dodaję ten przepis również do akcji Zdrowie na talerzu. Trochę na wyrost, bo jadłam to z pudełka a nie talerza, ale w końcu zdrowie jest ważniejsze! ;-)

Rzodkiewkowe curry

2009-06-18T20:52:00.005+02:00

Nie lubię rzodkiewek. Tak po prostu. Na surowo mogę zjeść maksymalnie jedną i to raz na kilka miesięcy. Ale już podduszona rzodkiewka ostro przyprawiona zaczyna być jadalna. Czasem zdarza mi się, że w domu magicznie pojawiają mi się zapasy tego małego czerwonego ... warzywa i wtedy taka potrawa jak rzodkiewkowe curry jest wybawieniem. Przepis podstawowy znalazłam kiedyś na puszce, ale za każdym razem robię to trochę inaczej. Tym razem było to tak (porcja na 3 osoby):

Składniki:

ok. 20 rzodkiewek
2 cebule
8 ugotowanych ziemniaków
100 g białej fasoli
ugotowana marchewka
kilka łyżek curry
sól, pieprz, kumin

Alternatywne składniki to: rzodkiew zamiast rzodkiewek, makaron zamiast ziemniaków, wszelkie warzywa puszkowane: kukurydza, fasola, groszek.

Fasolę namoczyć. Rzodkiewki pokroić w plasterki, ale nie obierać. Cebulę posiekać i podsmażyć (najlepiej na oliwie). Dodać rzodkiewki i przyprawy. Dusić kilka minut. Ziemniaki pokroić w kostkę, marchewkę w talarki. Ziemniaki, marchewkę i fasolę dodać do rzodkiewek i dusić jeszcze kilka minut.

Potrawa przygotowana do odgrzania w pracy (w końcu to tydzień z Lunchboksem) wygląda jak na zdjęciu poniżej. Jak widać jest to jedzenie w stylu "nie patrz na mnie tylko jedz". Zapewniam, że smakuje dużo lepiej niż wygląda.

Sałatka na ukojenie

2009-05-30T09:42:00.000+02:00

Blogowy Bar Sałatkowy chyba będzie dobrą okazją na przywrócenie Dobrosmaków do życia. Zatem oto, w prezencie na Peli z okazji urodzin jej bloga, przepis na Sałatkę na ukojenie. Czemu na ukojenie? Bo jednym z głównych składników jest świeża melisa, która dzięki Teściowi, ostatnio zawitała na moim balkonie. Wyjątkowo przepis jest całkowicie mój, autorski.

Składniki:

300 g umytych truskawek bez szypułek
3 nieduże banany
dorodna gałązka melisy (wszystko od mojego Teścia jest zawsze dorodne, jeśli melisa jest standardowej wielkości, jak takie sprzedawane w hipermarkecie, to raczej potrzebne będą 2 gałązki)
sok z połowy cytryny

Truskawki i banany pokroić w grube plasterki i wymieszać. Melisę porwać na kawałeczki i dodać do owoców. Na koniec polać sokiem i dokładnie wymieszać. Można przybrać całymi, niedużymi listkami melisy. Przed podaniem schłodzić.

Na koniec przyznam się. Bardzo rzadko robię sałatki. Nie wiem do końca czemu, bo w sumie lubię je jeść. Może dlatego, że zawsze jest dużo krojenia? Ale z drugiej strony w kuchni akurat leniem nie jestem i żadne pracochłonne czynności mnie nie przerażają. Wychodzi na to, że żadnych racjonalnych powodów nie ma, więc może czas bardziej się rozsałatkować?

Po prostu klops

2009-03-29T08:33:00.004+02:00

Zawsze myślałam, że to co się szumnie nazywa pieczenią rzymską to jest skomplikowana i pracochłonna potrawa. Do czasu aż się nie zabrałam za jej przygotowanie. I wtedy okazało się, że to jedno z prostszych mięsnych dań obiadowych. O wiele prostsze niż chociażby zwykłe kotlety mielone. Przepis, z którego skorzystałam znalazłam na blogu Villanette. Wybrałam go ze względu na obecność bułki tartej zamiast namaczanej czerstwej kajzerki, co znacznie uprościło przygotowanie. W mojej wersji było minimalnie mniej mięsa niż w oryginalnej, ale do "czterobułczanu mięsa" jeszcze mi dużo brakowało. ;-)

Składniki:

600 g mięsa mielonego (ja użyłam indyczego i spokojnie mogłam odpierać ataki oparte na starym dowcipie*)
duża cebula
dwa ząbki czosnku
4 jaja
pół szklanki bułki tartej
przyprawy (pół łyżeczki imbiru, szczypta kardamonu i gałki muszkatołowej, sól, pieprz)

3 jajka ugotować na twardo. Cebulę i czosnek posiekać i zeszklić. Dodać do mięsa, przyprawić (bez soli), dodać ostatnie, surowe jajko, wymieszać. Dodać bułkę, polać gorącą wodą, wymieszać, posolić i znowu wymieszać.
Połowę masy wyłożyć w formie, wcisnąć ugotowane jaja (oczywiście już bez skorupek!), przykryć resztą masy i włożyć na piekarnika na 45-60 minut w temp. 160-170 st.

Ja podałam klopsa z kaszą gryczaną, sosem chrzanowym i tartą marchewką i usłyszałam od męża: "Obiad pełen wypas!". Nie ma to jak niewyszukany, męski komplement. :-D

Ilość składników mieści się w określeniu "kilka", czas przygotowania mniejszy niż pół godziny, czyli "Jajka po prostu!". Do czasu przygotowania nie liczę pieczenia, bo to piekarnik się męczy a nie my.

* Oto ten brodaty dowcip:
- Dlaczego pieczeń nazywa się rzymska?
- Bo pies nazywał się Cezar.

Jajecznica z kiełbasą i serem

2009-03-28T09:35:00.005+01:00

Taką wersję jajecznicy robię czasem na weekendowe śniadanie.

Składniki:

jajka,
kiełbasa (najlepiej toruńska lub zwyczajna)
żółty ser

Nie podaję ilości bo jest ona zależna od apetytu śniadaniowych biesiadników, a proporcje najlepiej wybiera się na oko. Na typowego członka mojej rodziny zazwyczaj schodzą 3 jajka, ćwierć laski kiełbasy i ok. 50 g sera. Zazwyczaj, bo wszystko zależy od nastroju, apetytu i ile mamy zapasów w lodówce.

Kiełbasę kroję w ćwierćplasterki i podsmażam. Najczęściej używam teflonowej patelni i wtedy nie dodaję w ogóle tłuszczu, wystarcza ten wytopiony z kiełbasy. W innym przypadku (np. w górach na bazie namiotowej) smażę na niewielkiej ilości oleju.

Kiedy kiełbaska jest już podsmażona wbijam jajka i lekko solę. Nie trzeba solić mocno, bo dość dużo soli jest w kiełbasie. Następnie na początku mieszam tylko białka, uważając aby nie naruszyć żółtek. Kiedy białka już są ścięte mieszam wszystko razem z żółtkami. To jest mój sposób przy robieniu każdej jajecznicy. Dlaczego tak? Pisałam już o tym w komentarzu na blogu Peli, więc tylko się zacytuję: "(...) wtedy żółtka nie są takie "wiórowate" a białka "glutowate" i jajecznica ma idealną konsystencję."

W międzyczasie kroję żółty ser na kosteczkę o wymiarze ok. 1 cm. Kiedy jajecznica jest już praktycznie gotowa dorzucam ser i chwilę jeszcze podgrzewam. Wystarczy, że ser trochę zmięknie, nie musi się bardzo roztapiać. I gotowe!

Opis przygotowania wyszedł mi długi, bo każdy etap opisałam najdokładniej jak byłam w stanie. Ale tak naprawdę tę potrawę przygotowuje się szybciutko i prosto. Zresztą w innym przypadku nie chciałoby mi się tego robić w górach, kiedy jestem na wakacjach. Dlatego moim zdaniem ta jajecznica idealnie nadaje się do aktualnej zabawy "Jajka po prostu!".

Koktajl wiśniowo-jogurtowy (bez miksowania)

2009-03-01T20:42:00.003+01:00

Historia tego koktajlu jest długa i zaczyna się podczas sezonu na wiśnie. Otrzymałam wówczas ogromną ilość wiśni, których w żaden sposób nie byłam w stanie przerobić. Jeść już się nie dało, na samą myśl o wiśniach mdliło. A na robienie przetworów nie było czasu. Wtedy mój mąż wpadł na genialny pomysł zamrożenia ich i odczekania, aż brak świeżych owoców pozwoli nam na nowo docenić smak i aromat tych wisienek. Przed zamrożeniem zasypaliśmy je cukrem i w niewielkich pojemnikach ukryliśmy w czeluściach zamrażalnika.
No i oto nadszedł ich czas. Dzięki zasypaniu cukrem wiśnie puściły sok, co bardzo ułatwiło wykorzystanie ich do koktajlu przy braku miksera.

Składniki:

wiśnie zasypane cukrem (świeże lub mrożone)
jogurt naturalny

Wiśnie powinny puścić sok. Może to być przed zamrożeniem, może tuż przed przygotowaniem.
Na pół dużego kubka jogurtu dać około łyżkę soku z wiśni i dowolną ilość wisienek. Oczywiście im więcej tym lepiej :-) Wymieszać i na wierzch wrzucić jeszcze kilka wiśni. Moja wersja wyszła mało słodka, więc jeśli komuś zależy na słodkości to oczywiście można dosłodzić. Ale jak dla mnie było w porządku.
I oto dowód, że bez miksera i dużej ilości pracy (czyli bez siekania i miażdżenia) koktajl też może powstać. Chociaż taki też można dodatkowo zmiksować. Jeśli ktoś nie lubi "dużych kawałków owoców"... ;-)

Jabłka w cieście

2009-02-15T09:49:00.001+01:00

Początkowo miały to być banany, ale warunki zewnętrzne zadecydowały, że jednak w cieście usmażone zostały jabłuszka.

Składniki:

4-6 jabłek
3 jajka
3 łyżki śmietany lub niesłodzonego mleka skondensowanego (tak, tak, po prostu zapomniałam kupić śmietanę, ale mleko się sprawdziło)
5 łyżek mąki
2 łyżki cukru
3 łyżki wiórków kokosowych

Żółtka z jajek utrzeć z cukrem, dodawać stopniowo mąkę i śmietanę. Na koniec wymieszać z pianą ubitą z białek i wiórami. Ciasto włożyć na pół godziny do lodówki.
Jabłka obrać, oczyścić i pokroić w plastry.
Zanurzać jabłuszka w cieście i smażyć w głębokim oleju na złocisto-brązowo.
Ponoć podaje się to posypane cukrem pudrem, ale jak dla mnie to i tak było bardzo słodkie.
Przypomina mi to w smaku desery jedzone w dzieciństwie w barze chińskim. Jest tu ciekawy trudny do zidentyfikowania posmak. To chyba sprawka wiórków kokosowych.
Przepis znalazłam na forum wizaż.pl.

Smažený sýr s hranolkami a tatarskou omáčkou

2009-02-04T09:33:00.002+01:00

Właśnie trwa na blogach oczekiwany od dawna Tydzień Kuchni Czeskiej. Niestety nie byłam nigdy w Czechach dłużej niż kilka godzin i z tamtejszej kuchni zdążyłam spróbować tylko piwo. Mam w związku z tym raczej dobre skojarzenia, bo tamtejsze piwo jest naprawdę pyszne. Natomiast dużo więcej czasu spędziłam na sąsiedniej Słowacji. Na tyle dużo, że udało mi się polubić tamtejszą kofolę. Ci co próbowali tego specyfiku wiedzą jaki to wyczyn. Ze słowackiej kuchni najmilej wspominam vyprážaný syr. W związku z tym bardzo się ucieszyłam, czytając o kuchni czeskiej, że jest to również i tam popularna potrawa, choć oczywiście po czesku trochę inaczej się nazywa. Ciekawi mnie tylko czy Czesi przejęli ją od Słowaków, czy Słowacy od Czechów. I czy w ogóle da się to sprawdzić.

Tak więc moja propozycja na Tydzień Kuchni Czeskiej to zestaw jaki najbardziej mi smakował, gdy byłam dzieckiem, czyli smażony ser z frytkami. A do tego tradycyjny sos tatarski.

Składniki na sos tatarski (tatarská omáčka)

100 g majonezu
1 cebula
1 ogórek konserwowy (ja robiłam łagodniejszą wersję z ogórkiem kiszonym)
1 łyżka soku z cytryny
1 łyżka musztardy
gałązka pietruszki (tradycyjnie) lub innych ziół (ja z braku pietruszki użyłam bazylii cytrynowej)

Przepis na sos zgrubsza pochodzi ze strony dla "chytrych żon" (czyli po naszemu dla mądrych kobiet)
Cebulę i ogórek drobno posiekać i wymieszać z pozostałymi składnikami. I sos gotowy.

Frytki czyli hranolki robiłam zgodnie z przepisem w instrukcji do frytkownicy (podziękowania dla sponsora listopadowego Gotowania po polsku!). Czyli najpierw 6 minut w temperaturze 160 stopni, a następnie 4 minuty w 175 stopniach.

No i na koniec najważniejsza część obiadu:

Składniki na ser:

po 100 g żółtego sera (najlepiej edamskiego) na osobę
jajka do panierowania (mnie na 400 g sera zeszły 3 jaja)
bułka tarta do panierowania

Ser pokroić na plastry o grubości centrymetra do dwóch i masie ok. 100g. Obtaczać naprzemiennie w roztrzepanym jajku i bułce. Warstw panierki powinno być przynajmniej dwie, aby dobrze chroniły ser przed wylaniem się. Przygotowany ser tuż przed smażeniem wstawić na około 10 minut do zamrażalnika. Smażyć w głębokim tłuszczu do przyrumienienia panierki. Ja robiłam to we frytkownicy w temperaturze 190 stopni przez 2 minuty i ser wyszedł idealny. Z chrupiącą skórką i płynącym wnętrzem. Mniam.